Μια μέρα που ξεκίνησε με χαρά για τους κατοίκους του οικισμού «Η Νίκη» κατέληξε σε μια από τις πιο ντροπιαστικές στιγμές για την Ανθηδόνα.
Ο παραλιακός δρόμος μετά από 30 χρόνια γνώρισε μια πρώτη ουσιαστική βελτίωση – όχι χάρη στους τοπικούς άρχοντες, αλλά χάρη σε ανθρώπους που έδρασαν: τον Κ. Ζυγογιάννη, τον Β. Ντουνιά και τον Γ. Καλλίγωσή.
Κι ενώ οι κάτοικοι περίμεναν σοβαρότητα, εμφανίστηκαν ο Αντιδήμαρχος και η Πρόεδρος.
Με ειρωνείες, γελάκια, υπεροψία και μηδενική διάθεση για διάλογο.
Μέχρι που ακούστηκαν τα πραγματικά ερωτήματα:
- Πού πάνε τα χρήματα από το Ειδικό Τέλος ΑΠΕ του Πτώου;
- Με ποια νομιμοποίηση γίνεται η αποκομιδή απορριμμάτων από τον Δήμο Χαλκιδέων;
Τότε, εξαφανίστηκαν.
Χωρίς λέξη. Χωρίς απάντηση. Χωρίς ίχνος σοβαρότητας.
Κι όταν το μόνο που βρήκαν να πουν ήταν:
«Ποια είστε και γιατί να σας απαντήσουμε;»,
η απάντηση είναι απλή:
Είμαστε δημότες που πληρώνουμε από το 2016 χωρίς ανταπόδοση.
Είμαστε γονείς που ζητούν ασφαλή δρόμο.
Είμαστε πολίτες που δεν εκβιάζονται από χαμόγελα και ειρωνεία.
Δεν εκτέθηκαν οι κάτοικοι.
Εκτέθηκαν οι αιρετοί.
Ο δρόμος παραμένει ημιτελής.
Ο αγώνας συνεχίζεται.
Και το 2028, δεν θα φύγουν απλώς τρέχοντας. Θα λογοδοτήσουν

