Επιδότηση για τις ενεργοβόρες μικρές μεταποιητικές επιχειρήσεις και ουσιαστικές διορθώσεις στη ρύθμιση των 120 δόσεων ζητά ο επιχειρηματικός κόσμος του νομού
Η μικρή μεταποίηση ζητά ίση στήριξη
Στο κέντρο της δημόσιας συζήτησης για το ενεργειακό κόστος βάζει το Επιμελητήριο Εύβοιας τις μικρές και πολύ μικρές μεταποιητικές επιχειρήσεις. Με επιστολή προς τους υπουργούς Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών και Ανάπτυξης ζητά να επεκταθεί σε αυτές η ενίσχυση που προβλέπεται για τις μεγάλες ενεργοβόρες βιομηχανίες.
Το αίτημα αφορά κλάδους στους οποίους το ηλεκτρικό ρεύμα δεν αποτελεί απλό λειτουργικό έξοδο, αλλά βασικό συντελεστή παραγωγής: αρτοποιεία, ελαιοτριβεία, μονάδες τυποποίησης και συσκευασίας, μεταλλικές κατασκευές, ξυλεία και έπιπλο. Πρόκειται για δραστηριότητες με ισχυρό αποτύπωμα στην τοπική οικονομία της Εύβοιας και με περιορισμένη δυνατότητα να απορροφήσουν νέες αυξήσεις ή να μετακυλίσουν ολόκληρο το κόστος στον καταναλωτή.
Η θέση του Επιμελητηρίου είναι σαφής: αν η στήριξη περιοριστεί στις μεγάλες επιχειρήσεις, ένα σημαντικό τμήμα της παραγωγικής βάσης θα μείνει εκτεθειμένο. Το κόστος, προειδοποιεί, δεν θα φανεί μόνο στα οικονομικά αποτελέσματα των εταιρειών, αλλά και στις θέσεις εργασίας και στη διατήρηση της παραγωγής στον τόπο.
Τι ζητά για τις 120 δόσεις
Το Επιμελητήριο χαρακτηρίζει θετική την εξαγγελθείσα αύξηση των δόσεων για ληξιπρόθεσμες φορολογικές και ασφαλιστικές οφειλές από 72 σε 120, θεωρεί όμως ότι το πλαίσιο χρειάζεται διορθώσεις για να είναι πραγματικά βιώσιμο.
Προτείνει χαμηλότερο επιτόκιο, συνδεδεμένο με την απόδοση των τρίμηνων εντόκων γραμματίων του Δημοσίου, ευνοϊκότερες απαλλαγές από προσαυξήσεις για όσους αποπληρώνουν ταχύτερα και μία ενιαία ρύθμιση με ευρύτερο πεδίο. Το τελευταίο αίτημα αφορά τη δυνατότητα να εντάσσονται περισσότερες κατηγορίες οφειλών, ανεξάρτητα από τον χρόνο βεβαίωσής τους.
Το πραγματικό τεστ είναι η μηνιαία δόση
Οι 120 δόσεις από μόνες τους δεν λύνουν το πρόβλημα, εάν το επιτόκιο και οι προσαυξήσεις διατηρούν τη μηνιαία επιβάρυνση σε επίπεδο που μια μικρή επιχείρηση δεν μπορεί να υπηρετήσει. Εκεί βρίσκεται και ο πυρήνας της παρέμβασης: η ρύθμιση να μην είναι απλώς διαθέσιμη στα χαρτιά, αλλά εφαρμόσιμη στην πράξη.
Το αίτημα του Επιμελητηρίου δεν αποτελεί κυβερνητική απόφαση ούτε εγγύηση νέας επιδότησης. Είναι μια θεσμική πίεση που μεταφέρει στην Αθήνα το πρόβλημα όπως βιώνεται στην Εύβοια: υψηλή ενέργεια, στενή ρευστότητα και χρέη που απειλούν να κλείσουν το οξυγόνο της μικρής παραγωγής.