Για χρόνια, η δημοτική πραγματικότητα στον χώρο του αθλητισμού υπήρξε χαρακτηριστικό παράδειγμα κακής διαχείρισης, καθυστερήσεων και έλλειψης σχεδιασμού. Και σε μεγάλο βαθμό, αυτή η εικόνα φέρει την υπογραφή του Νέζη, ο οποίος είχε την ευθύνη—και το καθήκον—να διασφαλίσει ότι οι αθλητικές δομές της πόλης λειτουργούν με νομιμότητα, επάρκεια και σεβασμό προς τους πολίτες.
Πέντε χρόνια λειτουργίας χωρίς προϋποθέσεις: ένα διοικητικό κενό που δεν δικαιολογείται
Το κολυμβητήριο της Χαλκίδας λειτούργησε επί μακρόν χωρίς τις απαραίτητες προϋποθέσεις που επιβάλλει ο νόμος. Οι παρατάσεις, οι ανοχές και οι προσωρινές λύσεις δεν αποτελούν διοίκηση· αποτελούν αποφυγή της διοίκησης.
Και ενώ η πόλη είχε ανάγκη από ξεκάθαρη στρατηγική, ο Νέζης δεν κατάφερε να διασφαλίσει εγκαίρως:
- πλήρη τήρηση των προϋποθέσεων λειτουργίας,
- δρομολόγηση τεχνικών παρεμβάσεων,
- εφαρμογή ενός ρεαλιστικού σχεδίου συμμόρφωσης.
Το αποτέλεσμα ήταν ένα κολυμβητήριο που παρέμενε σε διαρκή εκκρεμότητα — μια κατάσταση για την οποία η πολιτική ευθύνη δεν μπορεί να αποφεύγεται.
Καθυστερήσεις που κόστισαν
Σε μια εποχή όπου η ασφάλεια, η νομιμότητα και η ποιότητα των δημοτικών εγκαταστάσεων πρέπει να είναι αδιαπραγμάτευτες, η διαχείριση που ασκήθηκε ήταν ανεπαρκής.
Οι σύλλογοι περίμεναν. Οι πολίτες περίμεναν. Η πόλη περίμενε.
Μόνο η διοίκηση δεν βιάστηκε.
Και το γεγονός ότι η άδεια τελικά εκδόθηκε τώρα —επιτέλους, μετά από χρόνια— δεν αλλάζει την πραγματικότητα των χαμένων ευκαιριών και της καθυστέρησης που προηγήθηκε.
Η πόλη χρειάζεται υπευθυνότητα, όχι ωραιοποίηση
Η πολιτική κριτική οφείλει να είναι καθαρή:
Υπάρχουν ευθύνες, και έχουν ονοματεπώνυμο.
Η πόλη δεν μπορεί να προχωρά με διοικούντες που κινούνται μόνο υπό την πίεση νέων νόμων ή τη λήξη παρατάσεων. Χρειάζεται ανθρώπους που δουλεύουν έγκαιρα, προνοητικά και με στρατηγικό σχεδιασμό.
Από εδώ και πέρα
Η έκδοση της άδειας για πέντε χρόνια είναι μια θετική εξέλιξη — όμως δεν αναιρεί την ανάγκη για ουσιαστική αλλαγή στον τρόπο που αντιλαμβανόμαστε τη διοίκηση των αθλητικών υποδομών.
Ο Νέζης οφείλει να αναγνωρίσει τις καθυστερήσεις, να αναλάβει την ευθύνη και να αποδείξει ότι μπορεί να ανταποκριθεί στις απαιτήσεις της εποχής.
Γιατί η πόλη δεν αντέχει άλλα χρόνια χαμένων προτεραιοτήτων.