Τη φοροδιαφυγή την αντιμετωπίζεις με δίκαιο φορολογικό σύστημα, χαμηλότερους συντελεστές, λογικές ασφαλιστικές εισφορές και ουσιαστικούς ελέγχους. Με κανόνες που επιτρέπουν στον επαγγελματία να είναι συνεπής και να ζει από τη δουλειά του.
Όταν φόροι, εισφορές και λειτουργικά έξοδα απορροφούν το μεγαλύτερο μέρος όσων βγάζει μια μικρή επιχείρηση, το κράτος οφείλει να εξετάσει και τις δικές του απαιτήσεις. Δεν γίνεται να ζητάς διαρκώς περισσότερα από έναν άνθρωπο που παλεύει να πληρώσει το ενοίκιο, το ρεύμα, τους εργαζομένους και τις υποχρεώσεις του, αντιμετωπίζοντάς τον εξαρχής ως ύποπτο.
Η αδυναμία πληρωμής και η σκόπιμη απόκρυψη εισοδήματος δεν είναι το ίδιο πράγμα. Η ισοπέδωσή τους αδικεί όσους προσπαθούν να κρατήσουν όρθιο το μαγαζί τους.
Η φορολογική δικαιοσύνη απαιτεί η συνεισφορά να ανταποκρίνεται στην πραγματική οικονομική δυνατότητα. Απαιτεί σταθερούς κανόνες και έλεγχο της μεγάλης φοροδιαφυγής, χωρίς επιλεκτική αυστηρότητα απέναντι στους μικρούς.
Αν θέλεις συνεπείς φορολογουμένους, φτιάξε ένα σύστημα μέσα στο οποίο η συνέπεια να είναι οικονομικά εφικτή. Η εξάντληση του επαγγελματία δεν είναι φορολογική πολιτική. Είναι αδιέξοδο.