Η φράση δεν ειπώθηκε έτσι ακριβώς, αλλά αυτό ακούστηκε.
Αλαζονεία, ύφος εξουσίας και επίκληση αξιώματος απέναντι σε έναν αγρότη που παλεύει να επιβιώσει.
Ο Δημήτρης Μαρκόπουλος, αντί να απαντήσει στην ουσία των αγροτικών αιτημάτων, επέλεξε το πιο φτηνό και πιο επικίνδυνο καταφύγιο:
το «ξέρετε ποιος είμαι εγώ».
Όταν ένας εκλεγμένος εκπρόσωπος:
- υψώνει τον τόνο απέναντι σε πολίτη,
- υποτιμά ανθρώπους του μόχθου,
- και επικαλείται την ιδιότητά του για να επιβληθεί,
τότε δεν υπερασπίζεται τη Δημοκρατία. Τη φθείρει.
Οι αγρότες δεν ζήτησαν τίτλους.
Δεν ζήτησαν αξιώματα.
Ζήτησαν απαντήσεις για:
- το κόστος παραγωγής,
- το εισόδημά τους,
- την ίδια τους την επιβίωση.
Και πήραν ως απάντηση ένα «είμαι βουλευτής».
Όχι.
Η ιδιότητα δεν δίνει ασυλία στην αγένεια.
Ούτε μετατρέπει την αλαζονεία σε επιχείρημα.
Η Δημοκρατία δεν μετριέται με έδρες.
Μετριέται με σεβασμό.
Και εδώ, ο σεβασμός έλειψε κραυγαλέα.