Η χθεσινή συνεδρίαση λογοδοσίας της Δημοτικής Αρχής δεν έδωσε απαντήσεις.
Έδωσε δικαιολογίες.
Και αυτό, από μόνο του, είναι μια μορφή απάντησης.
Όταν η εξουσία δεν έχει τι να πει, μιλά για όλα εκτός από την ευθύνη της.
1. Ο ΧΥΤΑ και ο ΣΜΑ Χαλκίδας – το διαρκές αδιέξοδο
Η Έκθεση της Περιφέρειας Στερεάς Ελλάδας (6/10/2025) αποτυπώνει με σαφήνεια μια δυσάρεστη πραγματικότητα:
στη «Γιαμίνα Δοκού» εξακολουθεί να γίνεται απόθεση απορριμμάτων, παρότι ο χώρος έχει παύσει να λειτουργεί ως ΧΥΤΑ.
Την ίδια στιγμή, ο Σταθμός Μεταφόρτωσης Απορριμμάτων (ΣΜΑ) Χαλκίδας πρόκειται να σταματήσει τη λειτουργία του το 2026 — χωρίς κανένα σχέδιο για το «μετά».
Εδώ και μήνες, η διαδικασία μεταφοράς απορριμμάτων βρίσκεται σε εμπλοκή.
Και στο ερώτημα «πού κατέληγαν τα σκουπίδια όλο αυτό το διάστημα», η απάντηση που δόθηκε ήταν αφοπλιστική:
«Προτιμότερο να τα πετάμε στο κλειστό ΧΥΤΑ, παρά να μείνουν αμάζευτα.»
Μια φράση που φανερώνει όχι μόνο προσφυγή σε μη σύννομες λύσεις, αλλά και ανυπαρξία διοικητικής προετοιμασίας.
Δεν υπήρξε πρόβλεψη, δεν υπήρξε εναλλακτικό σχέδιο, δεν υπήρξε στοιχειώδης ευθύνη.
Υπήρξε μόνο η λογική του “ας γίνει ό,τι να ’ναι, αρκεί να μη φανεί”.
2. Θέατρο Παπαδημητρίου – το θέατρο της αδράνειας
Δύο χρόνια κλειστό.
Και μόλις τώρα «διαπιστώνεται» ότι το κτίριο είναι ξύλινης κατασκευής και χρειάζεται έλεγχο στατικής επάρκειας.
Η μελέτη, λένε, «πρόκειται να ανατεθεί».
Κανένα σαφές χρονοδιάγραμμα, καμία εκτίμηση κόστους, καμία δέσμευση υλοποίησης.
Ακόμα και η αρχιτεκτονική μελέτη ενδέχεται να αναθεωρηθεί.
Η Χαλκίδα παραμένει χωρίς δημοτικό θέατρο — χωρίς πολιτιστική στέγη, χωρίς ορίζοντα.
Και όλα αυτά μέσα από έναν φαύλο κύκλο αναβολών και γραφειοκρατικών «θα».
3. Η δυσφήμηση δεν έρχεται από την αλήθεια
Όταν η κριτική φέρνει δυσφορία, οι διοικούντες επικαλούνται τη «δυσφήμηση του Δήμου».
Μόνο που η αλήθεια είναι αδιαπραγμάτευτη:
Δεν δυσφημεί τον Δήμο η αλήθεια.
Τον δυσφημεί η αδράνεια.
Τον δυσφημεί η απουσία σχεδίου.
Τον δυσφημούν οι πρόχειρες αποφάσεις που βαφτίζονται «αναγκαστικές λύσεις».
Η λογοδοσία δεν είναι τελετή ούτε επικοινωνιακός αριθμός.
Είναι πράξη ευθύνης, πράξη σεβασμού προς τον πολίτη.
Και χωρίς αυτήν, η διοίκηση μετατρέπεται σε διαχείριση απραξίας.
4. Η πόλη χρειάζεται αλήθεια, όχι σιωπή
Η Χαλκίδα δεν χρειάζεται άλλες επιτροπές, άλλες καθυστερήσεις, άλλα «θα δούμε».
Χρειάζεται ανθρώπους που σχεδιάζουν πριν ενεργήσουν και αναλαμβάνουν πριν απολογηθούν.
Γιατί στο τέλος, δεν θα μετρηθεί ποιος μίλησε ωραιότερα.
Θα μετρηθεί ποιος έπραξε.
Και ποιος άφησε την πόλη να βουλιάξει στη σιωπή.