Η επέτειος της 28ης Οκτωβρίου έδωσε στη Μαρία Καρυστιανού την αφορμή να συνδέσει την ιστορική μνήμη με ένα σημερινό πολιτικό αίτημα: την αντίσταση στη διαφθορά, στην παρανομία και στην ασυδοσία. Η πρόεδρος του κινήματος «Ελπίδα για τη Δημοκρατία», στο μήνυμά της για την εθνική επέτειο, κάλεσε τους πολίτες να πουν το δικό τους «ΟΧΙ», θέτοντας στο επίκεντρο την ελευθερία και τη δημοκρατία.
Αυτό το κάλεσμα έχει ιδιαίτερη βαρύτητα όταν συνδέεται με την απαίτηση να αποκαλυφθεί ολόκληρη η αλήθεια για τα Τέμπη και να αποδοθούν οι ευθύνες που θα προκύψουν. Οι 57 άνθρωποι που χάθηκαν αφήνουν πίσω τους οικογένειες, φίλους και ζωές που άλλαξαν οριστικά. Η μνήμη τους δημιουργεί μια διαρκή δημόσια υποχρέωση: να υπάρχουν απαντήσεις, ουσιαστικός έλεγχος και ασφάλεια για κάθε πολίτη.
Η τιμή στους ανθρώπους που αντιστάθηκαν στον φασισμό το 1940 αποκτά βάθος μέσα από τη δική μας στάση απέναντι στη δημόσια ζωή. Χρειάζεται συνέπεια, ενδιαφέρον για τον διπλανό και θάρρος απέναντι στην αυθαιρεσία. Χρειάζεται η πεποίθηση ότι ο νόμος δεσμεύει και εκείνον που κυβερνά, ότι η ανθρώπινη ζωή προηγείται κάθε πολιτικού υπολογισμού και ότι η λογοδοσία αποτελεί στοιχειώδη όρο της δημοκρατίας.
Σε αυτό το πεδίο κρίνεται και η πολιτική ηγεσία: στην προθυμία της να ακούσει, να δεχθεί τον έλεγχο και να αναλάβει ευθύνη. Η ουσιαστική επαφή με την κοινωνία απαιτεί παρουσία δίπλα στους ανθρώπους, ιδίως όταν οι ανάγκες και τα ερωτήματά τους δυσκολεύουν την εξουσία. Οι εξέδρες έχουν το ύψος που τους δίνει η κατασκευή τους. Το κύρος αποκτιέται με τη στάση ζωής και τις πράξεις.
Η επιμονή της Μαρίας Καρυστιανού στο αίτημα της δικαιοσύνης αξίζει στήριξη. Και αυτή η στήριξη αποκτά ουσία όταν συνοδεύεται από την ίδια απαίτηση διαφάνειας και συνέπειας για κάθε πρόσωπο που διεκδικεί δημόσιο ρόλο. Έτσι μπορεί η αγωνία των πολιτών να γίνει δύναμη δημοκρατικής συμμετοχής.
Η 28η Οκτωβρίου μάς παραδίδει μια βαριά ευθύνη: να προστατεύουμε στην πράξη την ελευθερία και την αξιοπρέπεια που τιμούμε στις επετείους. Για τα Τέμπη, αυτή η ευθύνη παραμένει συγκεκριμένη. Πλήρης διερεύνηση, απόδοση ευθυνών και μέτρα που προστατεύουν ζωές.
Μέχρι η δικαιοσύνη να πάψει να είναι αίτημα και να γίνει πράξη.