Η Ένωση Νοσοκομειακών Ιατρών περιγράφει ελλείψεις σε κρίσιμα τμήματα, αδυναμία πλήρους εφημεριακής κάλυψης και οξύ πρόβλημα στην Παθολογική. Ζητεί μόνιμο προσωπικό, ώστε οι νέες μονάδες να μπορούν να λειτουργήσουν με ασφάλεια.
Το σήμα κινδύνου από τους μόνιμους γιατρούς
Σοβαρή προειδοποίηση για τη λειτουργία του Γενικού Νοσοκομείου Λαμίας απευθύνει η Ένωση Νοσοκομειακών Ιατρών Λαμίας. Οι γιατροί μιλούν για χρόνια υποστελέχωση, διαδοχικές εντολές μετακίνησης προσωπικού, δύσκολες συνθήκες εργασίας και κλινικές που δεν μπορούν να εξασφαλίσουν πλήρη μηνιαία 24ωρη εφημεριακή κάλυψη.
Στην ανακοίνωσή τους κατονομάζουν ως ιδιαίτερα πιεσμένα τα Τμήματα Επειγόντων Περιστατικών, την Πνευμονολογική, την Παιδιατρική και την Παθολογική Κλινική. Παράλληλα αναφέρονται σε προβλήματα στη Μονάδα Τεχνητού Νεφρού, στο Παθολογοανατομικό, στη Νευρολογική, στη Νευροχειρουργική, στη Χειρουργική, στην ΩΡΛ, στην Ουρολογική και στην Οφθαλμολογική, καθώς και στις υπηρεσίες υπερήχων, αξονικού και μαγνητικού τομογράφου.
Νέες μονάδες χωρίς επαρκή βάση
Οι γιατροί αναγνωρίζουν τη σημασία της επέκτασης της Ογκολογικής Κλινικής, της Ακτινοθεραπευτικής Μονάδας και της επαναλειτουργίας της Μονάδας Στεφανιαίων Νόσων. Επισημαίνουν, όμως, ότι τέτοιες υποδομές δεν μπορούν να αποδώσουν χωρίς μόνιμη στελέχωση και χωρίς τις υπόλοιπες ειδικότητες που στηρίζουν ασθενείς με πολλαπλά προβλήματα υγείας.
Για τη Μονάδα Στεφανιαίων Νόσων η Ένωση αναφέρει ότι κατά τον πρώτο μήνα επαναλειτουργίας τοποθετήθηκαν οκτώ βηματοδότες και ότι η παρούσα ιατρική στελέχωση αποτελείται από έναν μόνιμο γιατρό, έναν αποσπασμένο και έναν ιδιώτη. Τα στοιχεία αυτά προβάλλονται ως παράδειγμα της απόστασης ανάμεσα στην ανάπτυξη μιας υπηρεσίας και στην εξασφάλιση σταθερής λειτουργίας της.
Η Παθολογική στο όριο
Ιδιαίτερη βαρύτητα δίνεται στην Παθολογική Κλινική. Οι μετακινήσεις παθολόγων από άλλες δομές, οι εσωτερικές μετακινήσεις και οι προσωρινές εντολές μπορούν να καλύψουν ορισμένα κενά, δεν αποτελούν όμως μόνιμη λύση. Όταν ένα νοσοκομείο αναφοράς για ολόκληρη τη Φθιώτιδα στηρίζεται διαρκώς σε έκτακτες παρεμβάσεις, η πίεση μεταφέρεται στους εργαζομένους και τελικά στους ασθενείς.
Η προειδοποίηση των γιατρών πρέπει να απαντηθεί με αριθμούς: πόσες οργανικές θέσεις παραμένουν κενές, ποιες προκηρύξεις βρίσκονται σε εξέλιξη και ποιο είναι το συγκεκριμένο χρονοδιάγραμμα κάλυψης. Η λειτουργία νέων μονάδων είναι θετική εξέλιξη. Χωρίς όμως επαρκή μόνιμη στελέχωση, το νοσοκομείο κινδυνεύει να αποκτά νέες δυνατότητες στα χαρτιά ενώ οι βασικές κλινικές του συνεχίζουν να δοκιμάζονται στην καθημερινή εφημερία.