Είναι πολιτική δυσωδία που απλώνεται και δεν κρύβεται με δηλώσεις, διαρροές και προσποιητή ψυχραιμία. Οι νέοι διάλογοι δεν πιέζουν απλώς την κυβέρνηση· ξεγυμνώνουν ένα σύστημα εξουσίας που έμαθε να λειτουργεί με πατέντες, μηχανισμούς και εσωτερικές πλάτες, μέχρι να σκάσει στα χέρια του.
Και τώρα η ΝΔ μπαίνει στη Μεγάλη Εβδομάδα όχι με αφήγημα σταθερότητας, αλλά με το άγχος του επόμενου αποσπάσματος, του επόμενου ονόματος, της επόμενης αποκάλυψης. Γιατί το πρόβλημα δεν είναι μόνο τι ακούγεται. Είναι τι υπονοείται πίσω από όσα ακούγονται. Και αυτό είναι πολύ πιο επικίνδυνο.
Ο Μητσοτάκης ετοιμάζεται να μιλήσει για τον «ΟΠΕΚΕΠΕ 2», αλλά το πραγματικό ερώτημα δεν είναι τι θα πει. Είναι αν υπάρχει πλέον κάποιος που να τον πιστεύει. Γιατί όταν ένα σκάνδαλο αποκτά άρωμα μηχανισμού, γεωγραφία ισχύος και ίχνη εσωτερικού πανικού, τότε δεν μιλάμε για φθορά. Μιλάμε για πολιτική σήψη.
Τελική γροθιά:
Το Μαξίμου δεν πολιορκείται από την αντιπολίτευση. Πολιορκείται από το ίδιο το μοντέλο εξουσίας που έστησε.