Η μάχη στον ΣΥΡΙΖΑ δεν είναι πλέον υπόγεια. Βγήκε στο φως, με ονόματα, υπογραφές και πολιτικό μήνυμα που δεν αφήνει πολλά περιθώρια παρερμηνείας: άλλο συνεργασία, άλλο αυτοδιάλυση.
Έξι μέλη της Πολιτικής Γραμματείας του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ —ο Τρύφων Αλεξιάδης, η Ρένα Δούρου, η Φωτεινή Καρυστινάκη, ο Γιώργος Παναγιώτοπουλος, ο Νίκος Παππάς και ο Παύλος Πολάκης— κατέθεσαν τροπολογία στη βασική εισήγηση του Σωκράτη Φάμελλου, με τίτλο «Όχι στην αυτοδιάλυση. Ναι στις συντεταγμένες συνεργασίες».
Το μήνυμα είναι σαφές: ο ΣΥΡΙΖΑ δεν μπορεί να μετατραπεί σε πολιτικό παράρτημα του νέου εγχειρήματος του Αλέξη Τσίπρα. Δεν μπορεί να λειτουργήσει ως δεξαμενή στελεχών, ούτε ως χώρος προσωρινής στάθμευσης πριν από την επόμενη μεταγραφή.
Οι έξι απορρίπτουν κατηγορηματικά τα σενάρια διάλυσης, αυτοδιάλυσης ή αναστολής λειτουργίας του κόμματος, χαρακτηρίζοντάς τα «ανιστόρητα και προσβλητικά». Τονίζουν ότι ο ΣΥΡΙΖΑ πρέπει να είναι παρών στις επόμενες εκλογικές μάχες ως συντεταγμένο κόμμα και όχι μέσα από ατομικές συμφωνίες ή «δανεισμό στελεχών».
Με απλά λόγια, λένε στον Φάμελλο: συνεργασία ναι, παράδοση όχι.
Η παρέμβαση αυτή έρχεται την ώρα που ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ εμφανίζεται να επιλέγει πλήρη στοίχιση πίσω από την πρωτοβουλία Τσίπρα, θέτοντας το ερώτημα αν το κόμμα θα σταθεί «δίπλα ή απέναντι» στο νέο εγχείρημα. Μόνο που για ένα μεγάλο κομμάτι του ΣΥΡΙΖΑ το πραγματικό ερώτημα είναι άλλο: θα υπάρχει ο ΣΥΡΙΖΑ την επόμενη ημέρα ή θα έχει απορροφηθεί πολιτικά πριν καν φτάσει στις κάλπες;
Η τροπολογία προτείνει έναν διαφορετικό δρόμο. Όχι απομόνωση, όχι εσωστρέφεια, αλλά συντεταγμένη παρουσία. Οι έξι ζητούν «στρογγυλό τραπέζι» προοδευτικών δυνάμεων, κοινό πρόγραμμα, διάταξη μάχης και πιθανή κοινή εκλογική κάθοδο, με τον ΣΥΡΙΖΑ όμως σε ρόλο ενεργό, οργανωμένο και πολιτικά υπαρκτό.
Στο πλαίσιο αυτό προτείνουν επαφές με τον Νίκο Κοτζιά, τη Λούκα Κατσέλη, τον Αλέξη Τσίπρα, τη Νέα Αριστερά και στελέχη που συμπορεύθηκαν με τον ΣΥΡΙΖΑ στη διακυβέρνηση 2015-2019. Παράλληλα ζητούν τη συγκρότηση Εκτελεστικού Γραφείου, επιτροπής ψηφοδελτίων, επιτροπής προγράμματος και εκλογικής οργανωτικής επιτροπής.
Δηλαδή ζητούν κόμμα. Όχι αναμονή. Όχι διάχυση. Όχι πολιτική αυτοκατάργηση.
Η ουσία της σύγκρουσης είναι βαθύτερη από μια απλή εσωκομματική διαφωνία. Ο ΣΥΡΙΖΑ βρίσκεται μπροστά στο πιο κρίσιμο ερώτημα της μετα-Τσίπρα εποχής: θα επαναπροσδιοριστεί ως αυτόνομος πολιτικός φορέας ή θα αποδεχθεί ότι η ιστορική του διαδρομή κλείνει μέσα από τη μεταφορά στελεχών και συμβόλων σε ένα νέο σχήμα;
Η τροπολογία των έξι είναι στην πραγματικότητα προειδοποιητική βολή. Δείχνει ότι δεν είναι όλοι διατεθειμένοι να παρακολουθήσουν αδιαμαρτύρητα μια διαδικασία πολιτικής απορρόφησης. Δείχνει επίσης ότι η συζήτηση για την «προοδευτική ενότητα» δεν μπορεί να γίνει με όρους προσωπικών σχεδιασμών, αλλά με όρους συλλογικών αποφάσεων, προγράμματος και κομματικής αξιοπρέπειας.
Γιατί άλλο είναι ένα κόμμα να συνεργάζεται και άλλο να παραδίδει τα κλειδιά.
Και στον ΣΥΡΙΖΑ, όπως όλα δείχνουν, κάποιοι αποφάσισαν να πουν καθαρά ότι δεν θα γίνουν δανεικοί παίκτες στο κόμμα Τσίπρα.