Η Ουάσιγκτον, ενώ συνεχίζει να εμφανίζεται ως θεματοφύλακας των κυρώσεων, έδωσε προσωρινή άδεια για την πώληση ρωσικού πετρελαίου που είχε ήδη φορτωθεί πριν από τις 12 Μαρτίου, αποκαλύπτοντας πως όταν οι τιμές εκρήγνυνται, η γεωπολιτική ηθική λυγίζει μπροστά στην ενεργειακή πραγματικότητα.
Η απόφαση δεν είναι απλώς μια τεχνική εξαίρεση. Είναι ομολογία ότι ο πόλεμος στη Μέση Ανατολή, η αναταραχή στον Περσικό και η απειλή για τα Στενά του Ορμούζ μπορούν να αναγκάσουν ακόμη και τις ΗΠΑ να χαλαρώσουν το μέτωπο απέναντι στη Μόσχα για να συγκρατήσουν το σοκ στην παγκόσμια αγορά.
Κυρώσεις με αστερίσκο
Το αμερικανικό Υπουργείο Οικονομικών επέτρεψε έως τις 11 Απριλίου την πώληση ρωσικού αργού και πετρελαϊκών προϊόντων που είχαν ήδη φορτωθεί σε δεξαμενόπλοια πριν από τις 12 Μαρτίου.
Το μέτρο παρουσιάζεται ως αυστηρά προσωρινό και περιορισμένο.
Όμως το πολιτικό μήνυμα είναι καθαρό: όταν η αγορά πιέζει, οι κυρώσεις αποκτούν ευελιξία. Όχι από αρχή, αλλά από ανάγκη.
Ο πόλεμος ανεβάζει το βαρέλι, η αγορά επιβάλλει τους όρους
Η άνοδος του πετρελαίου ξανά πάνω από τα 100 δολάρια το βαρέλι, σε συνδυασμό με τις επιθέσεις σε εμπορικά πλοία και την απειλή διατάραξης της ναυσιπλοΐας στα Στενά του Ορμούζ, έφερε πανικό στις αγορές.
Εκεί ακριβώς φάνηκε το πραγματικό πρόβλημα: η Δύση θέλει να τιμωρεί τη Ρωσία, αλλά δεν μπορεί να αγνοεί επ’ άπειρον τον όγκο και το βάρος της στην παγκόσμια ενεργειακή αλυσίδα.
Όταν η προσφορά σφίγγει, η ιδεολογία μπαίνει σε δεύτερη μοίρα.
Η Μόσχα βλέπει δικαίωση, η Ουάσιγκτον βλέπει “σταθερότητα”
Η ρωσική πλευρά έσπευσε να πανηγυρίσει, με τον Κιρίλ Ντμίτριεφ να δηλώνει ότι χωρίς το ρωσικό πετρέλαιο η παγκόσμια αγορά δεν μπορεί να παραμείνει σταθερή.
Από την άλλη, η αμερικανική κυβέρνηση προσπαθεί να υποβαθμίσει το εύρος της απόφασης, λέγοντας ότι δεν πρόκειται να φέρει ουσιαστικό όφελος στη Ρωσία.
Μόνο που η ουσία δεν βρίσκεται στο λογιστικό αποτέλεσμα, αλλά στο πολιτικό προηγούμενο: η υπερδύναμη που πίεζε για απομόνωση της ρωσικής ενέργειας αναγκάζεται τώρα να παραδεχθεί, έστω έμμεσα, ότι η αγορά δεν υπακούει πάντα στα ανακοινωθέντα.
Στην πράξη, οι ΗΠΑ δεν “χαλάρωσαν” απλώς μια άδεια. Παραδέχθηκαν ότι στον παγκόσμιο ενεργειακό πόλεμο τα συνθήματα τελειώνουν εκεί που αρχίζει ο φόβος για άδειες δεξαμενές, ακριβό βαρέλι και ανεξέλεγκτη κρίση.