- ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ
- ΕΛΛΑΔΑ
- ΚΟΙΝΩΝΙΑ
- Lifestyle
- Εύβοια
- Μέσα Ενημέρωσης & Πολιτισμός
- Ψυχαγωγία
- Sports
- Εκκλησία
- Αξιοθέατα
- Συνταγές
- Απόψεις
- Διηγήματα
- Επικοινωνήστε μαζί μας
- Πολιτική Απορρήτου
Subscribe to Updates
Get the latest creative news from FooBar about art, design and business.
- Δημοτική Αγορά Χαλκίδας: Μην κλείσετε τίποτα για το 2027 – μπορεί να έχουμε εγκαίνια
- ΛΑΡΚΟ: «Ανάσα» δύο ετών για 36 εργαζομένους σε Εύβοια, Φθιώτιδα και Βοιωτία
- Βοιωτία: Στη Βουλή η σύγκρουση για το νερό της Χαιρώνειας
- Κύπελλο Εύβοιας: Οι πρώτοι αντίπαλοι των ομάδων της Χαλκίδας
- Νέα Χαλκίδα: Άσφαλτος στη Βενιζέλου, δύο συνεδριάσεις στον Δήμο και επτά νέες θέσεις εργασίας
- Εθνική Τράπεζα: Πώς να αρνηθείτε την Dual Mastercard και τη χρέωση των 6 ευρώ
- Χαλκίδα: 4,81 εκατ. ευρώ για τα πολυκέντρα ανακύκλωσης — Νέες καταγγελίες για βλάβες και έλλειψη προσωπικού
- Η τεχνητή νοημοσύνη μπορεί να δώσει απαντήσεις – Ποιος θα μας μάθει να θέτουμε τις σωστές ερωτήσεις;
Συντάκτης: outnews
Κάθε χρόνο την 25η Μαρτίου, σε κάθε ελληνικό σπίτι κυριαρχεί ένα πιάτο. Ο παραδοσιακός μπακαλιάρος σκορδαλιά. Το να τρώμε μπακαλιάρο, είναι συγκεκριμένα ένα έθιμο που όλοι ακολουθούμε σχεδόν «αυτόματα», χωρίς όμως να γνωρίζουμε πάντα την ιστορία που κρύβεται πίσω του. Γιατί όμως αυτό το συγκεκριμένο φαγητό έχει συνδεθεί τόσο έντονα με αυτή την ημέρα; Η απάντηση κρύβεται σε έναν συνδυασμό θρησκείας και ιστορίας μαζί. Η 25η Μαρτίου πέφτει πάντα μέσα στη Σαρακοστή, μια περίοδο νηστείας για την Ορθόδοξη Εκκλησία. Ωστόσο, λόγω του Ευαγγελισμού, επιτρέπεται η κατανάλωση ψαριού, κάτι που δεν ισχύει για τις περισσότερες ημέρες της νηστείας. Έτσι, το ψάρι γίνεται ο «πρωταγωνιστής» του…
Ισχυρή σεισμική δόνηση ταρακούνησε το βράδυ της Τετάρτης το Άγιον Όρος, προκαλώντας ζημιές σε παλαιά κτίσματα, κελιά και θρησκευτικούς χώρους, ενώ μοναχοί και προσκυνητές περιγράφουν στιγμές έντονου φόβου μέσα στη νύχτα. Το επίκεντρο εντοπίστηκε κοντά στις Καρυές, η σεισμική ακολουθία συνεχίστηκε με αλλεπάλληλους μετασεισμούς και το πρώτο συμπέρασμα είναι σαφές: η εύθραυστη ιστορική και κτιριακή φυσιογνωμία της Αθωνικής Πολιτείας δεν αντέχει τέτοιες δοκιμασίες χωρίς άμεσο έλεγχο και επαγρύπνηση. Η νύχτα του φόβου στις ΚαρυέςΟ σεισμός έγινε αισθητός με ένταση και διάρκεια, αιφνιδιάζοντας μοναχούς και επισκέπτες την ώρα που η ζωή στο Άγιον Όρος κυλούσε στο γνώριμο, ήσυχο βραδινό της πλαίσιο.…
Άστατος μπαίνει ο καιρός στο τέλος της εβδομάδας, με τις πρώτες βροχές να κάνουν ήδη την εμφάνισή τους από σήμερα στα δυτικά και τα βόρεια και με την επιδείνωση να απλώνεται από την Παρασκευή στο μεγαλύτερο μέρος της χώρας. Το σκηνικό θα παραμείνει χειμωνιάτικο για τα δεδομένα της εποχής, με τοπικές καταιγίδες, πτώση της θερμοκρασίας, ενισχυμένους ανέμους στα πελάγη και χιονοπτώσεις στα ορεινά της ηπειρωτικής Ελλάδας. Από πού ξεκινά η αλλαγήΗ μεταβολή αρχίζει από το Ιόνιο, την Ήπειρο, τη δυτική Στερεά και τη δυτική Πελοπόννησο, όπου οι νεφώσεις πυκνώνουν και δίνουν τοπικές βροχές. Από το βράδυ και προς τη νύχτα…
Δεν είναι ένα ατυχές κυβερνητικό πρόσωπο ούτε μια κακή επιλογή της στιγμής. Είναι οργανικό εξάρτημα ενός συστήματος που ζει από το ψέμα, τρέφεται από την ατιμωρησία και επενδύει στη φθορά της κοινωνικής μνήμης για να προστατεύει την εξουσία του. Δεν επελέγη για να υπηρετήσει τη Δικαιοσύνη, αλλά για να υπηρετήσει το καθεστώς της ασυλίας Ο Φλωρίδης δεν είναι μια τυχαία υπουργική επιλογή του Κυριάκου Μητσοτάκη. Είναι πολιτικό υλικό παλαιάς κοπής, παιδί της γνωστής σχολής που έμαθε να βαφτίζει τον κυνισμό «ρεαλισμό» και τη θεσμική εκτροπή «υπευθυνότητα». Πέρασε με επιτυχία το τεστ της αμετροέπειας, της χυδαιότητας και της πολιτικής αναισθησίας και…
Του Μανόλη Καψή Ποια από τις δυο “ειδήσεις” περιγράφει καλύτερα τη σημερινή κατάσταση του ΠΑΣΟΚ; Η πρώτη ήδη σχολιάστηκε (και δικαίως) εκτενώς και με μπόλικη δόση ειρωνείας. Το ΠΑΣΟΚ διαμαρτυρήθηκε λέει για την “εμπλοκή” μας στον πόλεμο του Τραμπ με το Ιράν, καθώς θεώρησε ότι η κατάρριψη των ιρανικών πυραύλων πάνω από τη Σαουδική Αραβία, από τους δικούς μας Patriot και το δικό μας στρατιωτικό προσωπικό, συνιστά απόδειξη εμπλοκής. Τι να έκαναν όμως οι Ελληνες αξιωματικοί και οπλίτες που έχουν αναπτυχθεί στο αραβικό βασίλειο; Δεν μας το είπε ο κ. Κατρίνης. Να έβλεπαν τους πυραύλους να πλησιάζουν τα διυλιστήρια και…
Παντελής Μπουκάλας Αν ήταν ο διευθύνων σύμβουλος μιας σοβαρής επιχείρησης, οι ιδιοκτήτες και οι μέτοχοι θα τον απέρριπταν αργά ή γρήγορα (μάλλον γρήγορα) άνευ πολλών επαίνων. Κι αν ήταν καπετάνιος επιβατηγού ή κυβερνήτης πολεμικού σκάφους, την εξουσία του θα την ακύρωνε εμπράκτως το ίδιο το πλήρωμα, πριν προλάβουν να δράσουν οι ανώτεροί του. Ο Ντόναλντ Τραμπ όμως είναι ο πρόεδρος των ΗΠΑ. Δηλαδή διοικητής του «ισχυρότερου στρατού στην ιστορία της ανθρωπότητας», όπως συνηθίζει να καυχιέται στο θλιβερά φτωχό ιδίωμά του. Δηλαδή πλανητάρχης. Ως εκ τούτου, οι αλλοπρόσαλλες ιδέες του, οι χυδαίες επιθέσεις εναντίον συμμάχων του, το παιδαριωδώς προσβλητικό «χιούμορ» του,…
Η οικογένεια αποδομείται, το παιδί μετατρέπεται σε πεδίο ιδεολογικής επίδειξης και όποιος αντιδρά καλείται να απολογηθεί κι από πάνω. Αυτό δεν είναι πρόοδος. Είναι θεσμοθετημένη παραχάραξη της πραγματικότητας. Το πρόβλημα δεν είναι νομικό — είναι βαθιά πολιτισμικόΑρκετά με την εύκολη απάτη των “δικαιωμάτων”, λες και κάθε κοινωνική ένσταση ακυρώνεται μόλις ντυθεί με νομικούς όρους. Το θέμα δεν είναι αν βρέθηκε ένα δικαστικό σκεπτικό για να σταθεί μια ρύθμιση. Το θέμα είναι ότι το κράτος αποφάσισε να πει στην κοινωνία πως μητέρα και πατέρας δεν είναι πια θεμελιώδεις έννοιες, αλλά ρόλοι εναλλάξιμοι, διαπραγματεύσιμοι και ιδεολογικά ουδέτεροι. Εκεί βρίσκεται η πραγματική ρήξη.…
Τα χταπόδια συχνά τα χαρακτηρίζουμε ως «έξυπνα», αλλά τι ακριβώς σημαίνει αυτό όταν αφορά σε ένα ζώο χωρίς σκελετό, με έναν εγκέφαλο διαφορετικό από του ανθρώπου; Οπως αναφέρει το lemagdesanimaux, τα χταπόδια ανήκουν στα κεφαλόποδα, μια ομάδα που αποσχίστηκε εξελικτικά από τα σπονδυλωτά πριν από περισσότερα από 500 εκατομμύρια χρόνια και ανέπτυξαν τις γνωστικές τους ικανότητες όχι μέσα από κοινωνικές αλληλεπιδράσεις, αλλά για την επίλυση πρακτικών προβλημάτων επιβίωσης, όπως η αναζήτηση τροφής, η αποφυγή θηρευτών, η εύρεση καταφυγίου και η προσαρμογή στο περιβάλλον τους. Αυτή η διαφορετική εξελικτική πορεία έχει οδηγήσει σε μια ξεχωριστή μορφή νοημοσύνης. Ο εγκέφαλος των χταποδιών…
Η Ελλάδα ξεσηκώνεται σε μια εποχή που οι αυτοκρατορίες φοβούνται την αλλαγή – Η Επανάσταση δεν εξελίσσεται απομονωμένα. Είναι μέρος ενός κόσμου που αλλάζει, αλλά διστάζει να το παραδεχτεί Το 1821 βρίσκει την Ευρώπη εξαντλημένη από πολέμους, τις αυτοκρατορίες σε φάση εύθραυστης ισορροπίας και τον κόσμο σε μετάβαση. Η Ελληνική Επανάσταση ξεσπά σε μια στιγμή που σχεδόν κανείς δεν θέλει άλλη ανατροπή. Όταν οι Έλληνες σηκώνουν τα όπλα το 1821, δεν ξεκινούν απλώς έναν αγώνα ανεξαρτησίας. Μπαίνουν, χωρίς να το γνωρίζουν πλήρως, στο κέντρο ενός κόσμου που προσπαθεί απεγνωσμένα να αποφύγει κάθε νέα επανάσταση. Για να καταλάβει κανείς πώς και…
Από το βήμα της ΕΣΗΕΑ, η Μαρίνα Μικελάτου επιχείρησε να οριοθετήσει το νέο πολιτικό σχήμα ως δύναμη αντισυστημικής σύγκρουσης, καταγγέλλοντας μηχανισμούς προβολής, αόρατα κέντρα ισχύος και την πολιτική κεφαλαιοποίηση της τραγωδίας των Τεμπών. Δεν ζητούν θέση στο σύστημα — δηλώνουν ότι ήρθαν να το ταράξουν Η ομιλία της Μαρίνας Μικελάτου δεν κινήθηκε σε τόνους ίσων αποστάσεων ούτε σε ασφαλή, άχρωμα πολιτικά νερά. Το μήνυμα ήταν καθαρό: το «ΠΡΩΤΑ Η ΕΛΛΑΔΑ» θέλει να παρουσιαστεί ως σχήμα που δεν γεννήθηκε για να ενσωματωθεί, αλλά για να συγκρουστεί. Και το είπε με τρόπο που δεν αφήνει περιθώρια παρερμηνείας. Όταν ένα πολιτικό εγχείρημα περιγράφει…
Αρκετά με την αποστειρωμένη, ακίνδυνη και ψευτοευγενική αφήγηση της Επανάστασης. Το ’21 δεν το έγραψαν σαλόνια, επιτροπές και καλοχτενισμένοι πατριωτισμοί. Το έγραψαν άντρες και γυναίκες που μπήκαν στη φωτιά αποφασισμένοι να σκοτώσουν και να πεθάνουν. Δεν ξεσηκώθηκαν οι βιτρίνες — ξεσηκώθηκαν οι αλύγιστοι Τον Ξεσηκωμό δεν τον έκαναν λευκοντυμένες καρτ ποστάλ και εθνικά φολκλόρ για σχολικές γιορτές. Δεν τον έκαναν ευγενείς της ασφάλειας, ούτε καλοαναθρεμμένες φιγούρες που θαύμαζαν την ελευθερία από ασφαλή απόσταση. Τον έκαναν αγριεμένοι κλέφτες, αρματολοί, καπεταναίοι, μπαρουτοκαπνισμένοι πολεμιστές, άνθρωποι που δεν έμαθαν να σκύβουν και δεν γεννήθηκαν για να υπηρετούν αφέντες. Φορούσαν λερή φουστανέλα, τρύπια τσαρούχια και…
Στις 23 Μαρτίου 1821, ενώ η Επανάσταση έπαιρνε φωτιά, το Πατριαρχείο υπέγραφε τον αφορισμό του Υψηλάντη. Κι όμως, δύο αιώνες μετά, κάποιοι επιμένουν να βαφτίζουν την Ιστορία λιβάνι. Ο αφορισμός δεν είναι μύθος, είναι γεγονός Στις 23 Μαρτίου 1821 ο Πατριάρχης Γρηγόριος Ε΄ και η Σύνοδος αφόρισαν τον Αλέξανδρο Υψηλάντη και το επαναστατικό του εγχείρημα. Αυτό δεν είναι ούτε «αντικληρικαλική υπερβολή», ούτε παραχάραξη. Είναι ιστορικό γεγονός. Και όσο κι αν επιχειρείται να παρουσιαστεί ως αναγκαστικός ελιγμός, η πράξη παραμένει πράξη: όταν η φωτιά του ξεσηκωμού άναβε, το ανώτατο εκκλησιαστικό κέντρο δεν την ευλογούσε — την καταδίκαζε. Πριν από το 1821…
Ο ρόλος της θάλασσας δεν περιορίζεται στις ναυμαχίες. Αποτελεί τη βασική γραμμή επικοινωνίας και ανεφοδιασμού των επαναστατημένων περιοχών Η εικόνα της Ελληνικής Επανάστασης συνδέεται συχνά με μάχες στα βουνά και πολιορκίες πόλεων. Ωστόσο, η πραγματική της αντοχή και τελικά η επιτυχία της δεν μπορούν να εξηγηθούν χωρίς τον ρόλο της θάλασσας. Σε έναν αγώνα απέναντι σε μια ισχυρή αυτοκρατορία, οι Έλληνες δεν διέθεταν τα μέσα για να κυριαρχήσουν στη στεριά. Διέθεταν όμως κάτι εξίσου κρίσιμο: βαθιά ναυτική παράδοση και την ικανότητα να μετατρέψουν το εμπόριο σε πόλεμο. Η ναυτική παράδοση πριν το 1821 Πριν ακόμη ξεσπάσει η Επανάσταση, νησιά όπως…
Η πολιτική δεν είναι διαγωνισμός συμπάθειας ούτε πεδίο για φήμες, υπαινιγμούς και καφενειακές “αποκαλύψεις”. Στο τέλος, ο ηγέτης κρίνεται από το αποτύπωμα, τη σταθερότητα που εκπέμπει και το βάρος με το οποίο στέκεται η χώρα απέναντι σε φίλους, αντιπάλους και εχθρούς. Ηγέτης δεν είναι όποιος αρέσει, αλλά όποιος αντέχει Στην ελληνική πολιτική συζήτηση γίνεται συχνά ένα βολικό μπέρδεμα: συγχέεται η προσωπική συμπάθεια με την πολιτική ηγεσία. Το «καλό παιδί» μπορεί να είναι ευγενικό, προσεκτικό, ήπιο, επικοινωνιακά τακτοποιημένο. Ο ηγέτης όμως δεν μετριέται με όρους συμπάθειας. Μετριέται στις δύσκολες ώρες. Μετριέται από το αν παράγει αίσθημα ασφάλειας, από το αν ενισχύει…
Η Αγία Λαύρα, το «κρυφό σχολειό» και η 25η Μαρτίου ως δήθεν απόλυτη στιγμή μηδέν της Επανάστασης είναι στοιχεία μιας εθνικής αφήγησης που βόλεψε το κράτος, αλλά δεν αποτυπώνει ολόκληρη την ιστορική αλήθεια. Το 1821 δεν ήταν αγιογραφία. Δεν ήταν μια καθαρή, ομοιόμορφη, φωτισμένη πορεία εθνικής ανάστασης. Ήταν σύγκρουση, εμφύλιες ρήξεις, μύθοι που χτίστηκαν αργότερα και αλήθειες που θάφτηκαν για να μη χαλάει η εθνική σκηνοθεσία. Η Αγία Λαύρα ως εθνικός θρύλος Η πιο γνωστή σχολική εικόνα της Επανάστασης, ο Παλαιών Πατρών Γερμανός να σηκώνει το λάβαρο στην Αγία Λαύρα στις 25 Μαρτίου, δεν είναι το αδιαμφισβήτητο ιστορικό γεγονός που…
Μια βαθιά εκκλησιαστική διήγηση για την ώρα που η ψυχή του βγήκε από το σώμα, την ουράνια πορεία μέσα στο άκτιστο φως, τη μεσιτεία του Αγίου Νεκταρίου και την παράταση ζωής που, κατά τη μαρτυρία του, του δόθηκε από τον Κύριο. Η συνάντηση στο Λαύριο και η ευλογία της εικόναςΤον επισκέφθηκα στο Λαύριο, όταν πλέον ήταν κλινήρης και πολύ επιβαρυμένος στην υγεία του. Η όψη του ήταν ειρηνική, αλλά συγχρόνως έφερε εκείνη τη σιωπηλή γνώση ανθρώπου που είχε ήδη στραμμένο το βλέμμα του προς τον ουρανό. Όταν τον ρώτησα πώς είναι, μου αποκρίθηκε με απλότητα πως πλησίαζε ο καιρός που…
Όταν το κράτος επικαλείται επιλεκτικά τα δικαιώματα, αλλά αφήνει στο περιθώριο το θεμελιώδες ερώτημα: ποιος υπερασπίζεται πραγματικά το συμφέρον του παιδιού; Το παιδί δεν είναι υποσημείωση κανενός νομοσχεδίουΗ δημόσια συζήτηση στην Ελλάδα έγινε, για ακόμη μία φορά, ανάποδα. Όλοι μίλησαν για τα δικαιώματα των ενηλίκων, για τη σύγχρονη κοινωνία, για τις νέες μορφές συμβίωσης, για τη “σωστή πλευρά της ιστορίας”. Όμως το κεντρικό πρόσωπο αυτής της υπόθεσης δεν είναι ούτε το κράτος, ούτε τα κόμματα, ούτε οι δικαστικοί ερμηνευτές της εποχής. Είναι το παιδί. Και το παιδί δεν είναι ιδεολογικό παράρτημα, ούτε εργαλείο επιβεβαίωσης πολιτικών επιλογών. Η ίδια η διεθνής…
Δύο φορές τον χρόνο, κάτι σχεδόν ποιητικό συμβαίνει στον πλανήτη: η μέρα και η νύχτα έχουν ακριβώς την ίδια διάρκεια. Η εαρινή ισημερία δεν είναι απλώς η αρχή της άνοιξης· είναι μια στιγμή κοσμικής ισορροπίας που επηρεάζει τη φύση, τον άνθρωπο και τον τρόπο που αντιλαμβανόμαστε τον χρόνο. Η εαρινή ισημερία συμβαίνει γύρω στις 20 Μαρτίου, όταν ο Ήλιος βρίσκεται ακριβώς πάνω από τον ισημερινό. Εκείνη τη στιγμή, η Γη δεν «γέρνει» ούτε προς το φως ούτε προς το σκοτάδι. Το αποτέλεσμα; Σχεδόν ίση διάρκεια ημέρας και νύχτας σε όλο τον πλανήτη. Δεν πρόκειται απλώς για ένα αστρονομικό φαινόμενο. Είναι…
Η 25η Μαρτίου δεν είναι απλώς μια εθνική επέτειος και μια θρησκευτική γιορτή. Είναι η ημέρα που υπενθυμίζει πως τίποτα μεγάλο δεν γεννιέται χωρίς πίστη, σύγκρουση, θυσία και ιστορική συνείδηση. Δεν ήταν μια τυπική ημερομηνία – ήταν ιστορική ρήξη Η 25η Μαρτίου δεν ανήκει στο μουσειακό παρελθόν. Δεν είναι μια ακίνδυνη σχολική γιορτή, ούτε ένα ετήσιο τελετουργικό με παρελάσεις, σημαιάκια και ανέξοους πανηγυρικούς. Είναι η ημέρα που συμβολίζει τη στιγμή κατά την οποία ένας λαός αποφάσισε να αναμετρηθεί με την Ιστορία και να αρνηθεί την υποταγή του ως φυσική κατάσταση. Η Επανάσταση του 1821 δεν ξέσπασε μέσα σε άνεση. Γεννήθηκε…
ESG στην ενέργεια: Η Ευρώπη δεν κρίνεται στα συνθήματα, αλλά στη διακυβέρνηση και στην αποδοτικότητα
Μια πρόσφατη ακαδημαϊκή μελέτη για τον ευρωπαϊκό ενεργειακό τομέα δείχνει ότι η πραγματική αποτελεσματικότητα της ενεργειακής πολιτικής δεν εξαρτάται απλώς από τη γενική επίκληση του ESG, αλλά κυρίως από δύο σκληρούς πυλώνες: τη διακυβέρνηση και την ορθολογική χρήση των πόρων. Το μήνυμα είναι καθαρό: η ενεργειακή μετάβαση δεν προχωρά με ωραίες λέξεις, ούτε με επικοινωνιακές ασκήσεις βιωσιμότητας. Προχωρά όταν υπάρχουν εσωτερικός έλεγχος, θεσμική σοβαρότητα, μετρήσιμη αποδοτικότητα και πολιτικές που αντέχουν στην αξιολόγηση. Τι εξέτασε η μελέτη Η έρευνα αξιολόγησε την επίδοση πολλών ευρωπαϊκών χωρών στα έτη 2022 και 2023, εξετάζοντας πώς οι επιδόσεις στους δείκτες Environmental, Social and Governance (ESG) επηρεάζουν την ενεργειακή αποδοτικότητα της…
Η κυβέρνηση παρουσιάζει ως θρίαμβο την εξόφληση παλαιού δανεισμού, την ώρα που το κόστος του νέου χρήματος είναι ακριβότερο, η διεθνής ρευστότητα στενεύει και η αβεβαιότητα πυκνώνει. Όταν έρχεται καταιγίδα, δεν αδειάζεις το ταμείο για να στήσεις φιέστα «νοικοκυροσύνης». Το success story των αριθμών δεν είναι πάντα οικονομική λογικήΟ Κυριάκος Μητσοτάκης επέλεξε να παρουσιάσει ως εθνική επιτυχία την πρόωρη αποπληρωμή μέρους του δανείου των 52,9 δισ. ευρώ του 2010. Στην επικοινωνία ακούγεται ωραίο: «ξεχρεώνουμε νωρίτερα». Στην οικονομία όμως τα πράγματα δεν κρίνονται με συνθήματα, αλλά με κόστος χρήματος, με χρονισμό και με εκτίμηση κινδύνου. Και εδώ αρχίζουν τα δύσκολα ερωτήματα.…
Νέα επιστημονικά δεδομένα από το Sulawesi επαναφέρουν στο προσκήνιο τη συζήτηση για την αρχαιότερη σπηλαιογραφία του κόσμου, τη συμβολική σκέψη των πρώτων ανθρώπων και τις πιθανές μεταναστευτικές διαδρομές προς το αρχαίο Sahul. Το αρχαιότερο αξιόπιστα χρονολογημένο ίχνος τέχνης Η ανακάλυψη ενός αρνητικού αποτυπώματος χεριού σε σπήλαιο της Ινδονησίας έρχεται να μετακινήσει ακόμη πιο πίσω το όριο της γνωστής ανθρώπινης καλλιτεχνικής έκφρασης. Η βραχογραφία, που χρονολογήθηκε σε τουλάχιστον 67.800 χρόνια πριν, θεωρείται σήμερα το αρχαιότερο αξιόπιστα χρονολογημένο δείγμα σπηλαιογραφικής τέχνης που έχει εντοπιστεί έως τώρα. Το εύρημα δεν έχει μόνο αρχαιολογική σημασία. Έχει και βαθύ ανθρωπολογικό βάρος, επειδή δείχνει ότι πολύ…
Σε μια περίοδο που ο Δήμος χρειάζεται σταθερότητα, διοίκηση και δύσκολες αποφάσεις, κάποιοι επιλέγουν τη νοσταλγία ως πολιτικό άλλοθι και τη στοχοποίηση του νέου δημάρχου ως εύκολη αντιπολίτευση. Όμως η αυτοδιοίκηση δεν κρίνεται με συναισθηματικούς αφορισμούς, αλλά με ευθύνη, συνέχεια και πραγματική διαχείριση. Δεν είναι εύκολο να διαδέχεσαι έναν άνθρωπο-σύμβολο Ο Αντώνης Σπυρόπουλος δεν ανέλαβε σε κανονικές συνθήκες. Δεν μπήκε σε έναν ήρεμο πολιτικό κύκλο, ούτε είχε την πολυτέλεια του χρόνου, της προετοιμασίας και της ομαλής μετάβασης. Κλήθηκε να διοικήσει έναν Δήμο μετά την απώλεια του Γιώργου Ψαθά, ενός δημάρχου με έντονο αποτύπωμα, βαρύ πολιτικό κεφάλαιο και ισχυρό δεσμό με…
Το ντοκουμέντο υπάρχει, είναι αυθεντικό και εκθέτει μια ιστορική αλήθεια που χρόνια θάφτηκε κάτω από εικόνες, θρύλους και εθνικές αγιογραφίες: η επίσημη εκκλησιαστική κορυφή δεν πρωτοστάτησε στην Επανάσταση — την αφόρισε. Το κείμενο δεν αφήνει περιθώρια παρερμηνείας Όσοι επιμένουν ακόμη να μιλούν για μια Εκκλησία που δήθεν σήκωσε πρώτη τη σημαία του Αγώνα, ας διαβάσουν το ίδιο το κείμενο. Όχι σχολικές αφηγήσεις, όχι επετειακές κορώνες, όχι μεταγενέστερες εικονογραφήσεις. Το ίδιο το πατριαρχικό κείμενο μιλά για «κακοποιούς», για «αποστάτες», για «μιαρόν, θεοστυγές και ασύνετον» έργο. Δεν πρόκειται για διπλωματική αποστασιοποίηση. Πρόκειται για ανοιχτή καταδίκη της Επανάστασης και για ρητή προτροπή υποταγής…
Κάθε φορά που υπουργοί, βουλευτές και προεδρεύοντες την αντιμετωπίζουν ως «θεσμικό κίνδυνο», της χαρίζουν ακριβώς αυτό που ζητά: κύρος, ρόλο και πολιτικό βάρος. Το πρόβλημα δεν είναι μόνο η ίδια. Είναι και όσοι εξακολουθούν να της προσφέρουν σκηνή. Δεν κάνει πολιτική – στήνει παράσταση Η Ζωή Κωνσταντοπούλου δεν πολιτεύεται με όρους κοινοβουλευτικού διαλόγου. Πολιτεύεται με όρους σκηνικού επεισοδίου. Δεν μπαίνει στη Βουλή για να αντιπαρατεθεί πολιτικά, αλλά για να επιβληθεί επικοινωνιακά. Δεν επενδύει στην ουσία, αλλά στην ένταση. Δεν χτίζει επιχείρημα, χτίζει κάδρο. Και κάθε φορά που βρίσκει αφορμή —ή και όταν δεν βρίσκει— μετατρέπει μια κοινοβουλευτική διαδικασία σε προσωπικό…
Από τον Κολοκοτρώνη και τον Πλαπούτα έως τον Νικηταρά, τη Μαντώ και τον Ανδρούτσο, η νεότερη Ελλάδα έχει μια σκοτεινή ιδρυτική αλήθεια: πολλούς από εκείνους που την ελευθέρωσαν, τους φυλάκισε, τους εξόντωσε, τους ταπείνωσε ή τους πέταξε στην ανέχεια. Οι ήρωες του ’21 δεν ηττήθηκαν μόνο από τους Οθωμανούς Η πιο πικρή αλήθεια της ελληνικής ιστορίας δεν είναι ότι οι αγωνιστές του ’21 πολέμησαν μια αυτοκρατορία. Είναι ότι, όταν τέλειωσε ο πόλεμος, βρέθηκαν αντιμέτωποι και με το ίδιο το κράτος που βοήθησαν να γεννηθεί.Ο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης και ο Δημήτρης Πλαπούτας φυλακίστηκαν και καταδικάστηκαν σε θάνατο. Ο Οδυσσέας Ανδρούτσος δεν έπεσε…
Σαράντα χρόνια χρέη, χαριστικές ρυθμίσεις, ψεύτικες υποσχέσεις και θεσμικές πλάτες μετέτρεψαν έναν τόπο παραγωγής σε ζώνη υποβάθμισης, ώστε να του επιβληθούν όσα αλλού θα ξεσήκωναν θύελλα. Από τη βιομηχανική κατάρρευση στο μόνιμο άλλοθι της “επένδυσης” Το Μαντούδι δεν έπεσε ξαφνικά. Λειτούργησε για δεκαετίες ως πεδίο μιας επαναλαμβανόμενης απάτης εις βάρος της τοπικής κοινωνίας. Η κατάρρευση του συγκροτήματος Σκαλιστήρη και η παύση λειτουργίας δεν έγιναν η αφετηρία για πραγματική ανασυγκρότηση. Έγιναν το πρώτο μεγάλο άλλοθι για να περάσουν στα χέρια νέων «σωτήρων» εγκαταστάσεις, γη και προσδοκίες, με αντάλλαγμα υποσχέσεις που δεν τηρήθηκαν ποτέ. Κάθε φορά ο τόπος πλήρωνε τα χρέη, κι…
Με σκληρή ανακοίνωση, η ηγεσία της Δικαιοσύνης απαντά στις εκρήξεις, στις πιέσεις και στις απόπειρες εκτροχιασμού της διαδικασίας, στέλνοντας μήνυμα ότι η δίκη για τα Τέμπη πρέπει να προχωρήσει χωρίς άλλη θεατρική παράταση. Δεν μίλησε απλώς — προειδοποίησε Η ανακοίνωση του Αρείου Πάγου για τη δίκη των Τεμπών δεν ήταν μία ακόμη τυπική θεσμική τοποθέτηση. Ήταν ένα καθαρό καμπανάκι προς όλους: προς όσους παριστάνουν ότι θέλουν δικαιοσύνη αλλά επενδύουν στην παράλυση, προς όσους μετατρέπουν μια εθνική τραγωδία σε πεδίο κραυγών, και προς όσους νομίζουν ότι μπορούν να πιέζουν, να εκβιάζουν ή να καθοδηγούν τη Δικαιοσύνη ανάλογα με τη συγκυρία. Ο…
Ατίθασος, ανυπότακτος, σκληρός, ηρωικός και βαθιά μόνος στην τελευταία του ώρα, ο Οδυσσέας Ανδρούτσος παραμένει μία από τις πιο τραγικές και αδικημένες μορφές της Επανάστασης του 1821. Όχι γιατί ήταν άγιος, αλλά γιατί υπήρξε αληθινός. Η τελευταία ώρα ενός προδομένου «Ολίγη μπέσα, ωρέ Γκούρα…»· μέσα σε αυτή τη φράση συμπυκνώνεται όλο το δράμα του Οδυσσέα Ανδρούτσου. Όχι μόνο η αγωνία του μελλοθάνατου, αλλά κυρίως η πίκρα του ανθρώπου που δεν τον τσάκισαν πρώτα οι εχθροί του, αλλά οι δικοί του. Εκείνοι που ονόμαζε βλάμηδες, αδελφοποιητούς, ψυχαδέρφια.Η πτώση του Ανδρούτσου από την Ακρόπολη δεν ήταν απλώς μία δολοφονία. Ήταν η τελική…
Ο υπουργός Μετανάστευσης άνοιξε με θόρυβο μια συζήτηση για την απαγόρευση της μπούργκας στην Ελλάδα, παρότι το ίδιο του το επιχείρημα παραδέχεται ότι δεν υπάρχει ουσιαστική έκταση του φαινομένου. Όταν η πολιτική ψάχνει αντίπαλο και δεν τον βρίσκει, κατασκευάζει σύμβολα. Πίσω από τον υποτιθέμενο «φεμινισμό» της απαγόρευσης, διακρίνεται κάτι πολύ πιο γνώριμο: μια παλιά ακροδεξιά συνταγή δημόσιου φόβου, τηλεοπτικής έντασης και εκλογικής στόχευσης. Όχι λύση σε πρόβλημα, αλλά επικοινωνιακή επένδυση πάνω σε μια βολική σκιά. : Πρόβλημα χωρίς πραγματικό αντικείμενοΗ πρώτη ύλη της υπόθεσης είναι αποκαλυπτική: ο ίδιος ο υπουργός δεν μιλά για ένα διαδεδομένο κοινωνικό φαινόμενο, αλλά για ελάχιστες…
