Όταν στριμώχνεται η εξουσία, δεν απαντά. Δαγκώνει.
Στον Λευκό Οίκο δεν είδαμε “προεδρική” ψυχραιμία.
Είδαμε εκτροπή.
Η Kaitlan Collins έκανε αυτό που οφείλει να κάνει ένας ρεπόρτερ:
ρώτησε.
Και μάλιστα για το πιο καυτό, το πιο τοξικό, το πιο εκρηκτικό θέμα: τους φακέλους Έπσταϊν και το τι θα έλεγε ο Πρόεδρος σε επιζώντες που νιώθουν ότι δεν αποδόθηκε δικαιοσύνη.
Ο Τραμπ είχε μία δουλειά: να απαντήσει.
Δεν το έκανε.
1) Η ερώτηση ήταν θεσμική. Η απάντηση ήταν… πεζοδρομιακή.
Αντί για στοιχεία, έδωσε ύφος.
Αντί για θέση, έδωσε προσβολή.
Αντί για πολιτική απάντηση, έδωσε προσωπικό “ξεγύμνωμα” της δημοσιογράφου.
Κλασική συνταγή:
όταν δεν μπορείς να απαντήσεις στην ερώτηση, χτυπάς τον ερωτώντα.
2) Από την “δημοσιογραφία” στο… “χαμόγελο”
Το πιο αποκαλυπτικό δεν είναι ότι την είπε “χειρότερη”.
Είναι το υπόλοιπο:
- επίθεση στα “ratings” του CNN
- “δεν σε έχω δει να χαμογελάς”
- προσωπική απαξίωση, όχι ουσία
Εδώ δεν μιλάμε για “καυγά”.
Μιλάμε για νοοτροπία:
να κρίνεται η δημοσιογραφία με κριτήριο το… χαμόγελο.
Αυτό δεν είναι απάντηση.
Είναι μηχανισμός φίμωσης.
3) Το δεύτερο “έγκλημα”: είναι γυναίκα
Εδώ είναι το πιο βρώμικο κομμάτι.
Όταν ο ισχυρός δεν μπορεί να σε νικήσει στο επιχείρημα, σε ρίχνει σε άλλη πίστα:
εμφάνιση, ύφος, φύλο, “χαμόγελο”, “σε ξέρω χρόνια”.
Με άλλα λόγια:
δεν την αντιμετώπισε ως δημοσιογράφο. Την αντιμετώπισε ως “κορίτσι που πρέπει να συμμορφωθεί”.
Αυτό λέγεται σεξισμός εξουσίας.
Και είναι τόσο παλιό όσο και ο φόβος της λογοδοσίας.
4) Γιατί έχει σημασία
Γιατί δεν είναι “μια προσβολή” σε “μια ρεπόρτερ”.
Είναι μήνυμα προς όλους:
“Αν με πιέσεις, θα σε διασύρω. Αν επιμείνεις, θα σε εξευτελίσω.”
Και αυτό είναι αντιδημοκρατικό σε πυρήνα.
Γιατί δημοκρατία χωρίς ερώτηση είναι σκηνικό.
Και εξουσία χωρίς έλεγχο είναι καθεστώς.
- Αν ο Πρόεδρος δεν αντέχει μια ερώτηση για δικαιοσύνη, τι θα κάνει όταν έρθει η ώρα της απόδειξης;
- Αν η απάντηση είναι “χαμόγελο”, τότε η αλήθεια τι είναι; PR;
- Ποιος ακριβώς ντρέπεται εδώ; Ο δημοσιογράφος που ρωτά ή ο πολιτικός που ξεφεύγει;
Ο Τραμπ δεν “τσακώθηκε” με μια δημοσιογράφο.
Απέφυγε μια ερώτηση και το κάλυψε με λεκτική βία.
Και όσο κι αν τους ενοχλεί, αυτός είναι ο λόγος που υπάρχουν δημοσιογράφοι σαν την Collins:
για να μην περνάει η εξουσία από την πόρτα της “αυθεντίας”,
αλλά από το στενό πέρασμα της λογοδοσίας.
Γιατί όταν μια ερώτηση σε γκρεμίζει, δεν φταίει η ερώτηση.
Φταις εσύ που είσαι χτισμένος πάνω σε ψέματα.