Το κόψιμο των δύο από τις τρεις ιδιωτικές Νομικές δεν είναι μια απλή διοικητική εμπλοκή. Είναι μια πολιτική έκθεση άνευ προηγουμένου για όσους έσπευσαν να πουλήσουν στους πολίτες μια «μεταρρύθμιση» πριν καν κλείσει η κρίσιμη διαδικασία πιστοποίησης.
Όταν κυβερνητικά στελέχη λειτουργούν ως διαφημιστές ιδιωτικών συμφερόντων, ενθαρρύνοντας εγγραφές και καλλιεργώντας κλίμα βεβαιότητας εκεί όπου δεν είχε ακόμη υπάρξει θεσμική κατοχύρωση, τότε δεν μιλάμε για ατυχία. Μιλάμε για πολιτική ευθύνη. Και η ευθύνη αυτή δεν μπορεί να μετακυλιστεί στους πολίτες.
Το αφήγημα κατέρρευσε πριν στεγνώσει το μελάνι
Η κυβέρνηση επένδυσε πολιτικά στην εικόνα των ιδιωτικών πανεπιστημίων ως δήθεν άμεσης αναβάθμισης της ανώτατης εκπαίδευσης. Μόνο που η πραγματικότητα ήρθε να τσακίσει το αφήγημα: δύο από τις τρεις ιδιωτικές Νομικές δεν πέρασαν το φίλτρο. Αυτό σημαίνει ότι η προπαγανδιστική πώληση της «μεγάλης μεταρρύθμισης» προηγήθηκε της ίδιας της αξιολόγησης. Πρώτα το μάρκετινγκ, μετά η πραγματικότητα.
Οι πολίτες δεν είναι πελάτες κρατικών πλασιέ
Το σοβαρότερο δεν είναι μόνο το θεσμικό κάζο. Είναι ότι υπήρξαν πολίτες, οικογένειες και υποψήφιοι φοιτητές που κλήθηκαν να πιστέψουν, να σχεδιάσουν και ίσως να δεσμευτούν οικονομικά πάνω σε ένα τοπίο που δεν είχε ακόμη οριστικά διαμορφωθεί. Όταν το κράτος, δια των εκπροσώπων του, δίνει πολιτική κάλυψη σε ιδιωτικά εγχειρήματα πριν ολοκληρωθεί η διαδικασία πιστοποίησης, τότε παύει να είναι ουδέτερος θεσμικός εγγυητής και μετατρέπεται σε μεσάζοντα.
Η ευθύνη έχει ονοματεπώνυμο
Σε κάθε σοβαρή χώρα, ένα τέτοιο φιάσκο θα άνοιγε αμέσως ζήτημα λογοδοσίας. Γιατί κάποιοι βγήκαν μπροστά, διαβεβαίωσαν, προώθησαν, καθησύχασαν και ουσιαστικά πούλησαν πολιτική βεβαιότητα εκεί όπου υπήρχε ακόμη ανοιχτή κρίση. Δεν γίνεται τώρα, μετά το στραπάτσο, να παρουσιαστούν όλοι ως ανήξεροι παρατηρητές. Όποιος λειτούργησε ως πολιτικός ατζέντης ιδιωτικών συμφερόντων οφείλει να αναλάβει και το κόστος της αποτυχίας.
Το φιάσκο με τα δήθεν «Χάρβαρντ της Ιπποκράτους» δεν πρέπει να το πληρώσουν ούτε οι φοιτητές ούτε οι οικογένειές τους ούτε, για ακόμη μία φορά, η κοινωνία που παρακολουθεί την κυβέρνηση να πουλάει βεβαιότητες με δανεικά υλικά.
Όσοι έσπευσαν να γίνουν πολιτικοί πλασιέ ιδιωτικών συμφερόντων πριν μιλήσουν οι θεσμοί, οφείλουν τώρα να πληρώσουν τον λογαριασμό της έκθεσης. Πολιτικά, δημόσια και χωρίς υπεκφυγές.