Σήμερα, Κυριακή 12 Ιουλίου, η Ορθόδοξη Εκκλησία τιμά τη μνήμη του Οσίου Παϊσίου του Αγιορείτη, της Αγίας Βερονίκης της Αιμορροούσας και των Μαρτύρων Πρόκλου και Ιλαρίου.

Ποιοι γιορτάζουν σήμερα

Την ονομαστική τους εορτή έχουν όσοι και όσες φέρουν τα ονόματα:

Παΐσιος, Παϊσία, Βερονίκη και Βερόνικα.

Χρόνια πολλά σε όλους τους εορτάζοντες!

Όσιος Παΐσιος ο Αγιορείτης

Ο Όσιος Παΐσιος ο Αγιορείτης, κατά κόσμον Αρσένιος Εζνεπίδης, αποτελεί μία από τις πλέον αγαπητές και λαοφιλείς σύγχρονες μορφές της Ορθόδοξης Εκκλησίας.

Έμεινε γνωστός για την απλότητα, την ταπεινότητα, τη βαθιά πίστη, το διορατικό του χάρισμα και τις πνευματικές συμβουλές του, οι οποίες εξακολουθούν να προσφέρουν παρηγοριά και καθοδήγηση σε χιλιάδες ανθρώπους.

Γεννήθηκε στις 25 Ιουλίου 1924 στα Φάρασα της Καππαδοκίας. Βαπτίστηκε από τον Άγιο Αρσένιο τον Καππαδόκη, ο οποίος του έδωσε το δικό του όνομα, προβλέποντας ότι το παιδί θα ακολουθούσε τον μοναχικό βίο.

Μετά την ανταλλαγή των πληθυσμών, η οικογένειά του εγκαταστάθηκε στην Ελλάδα. Πέρασε αρχικά από την Κέρκυρα και την Ηγουμενίτσα και τελικά εγκαταστάθηκε στην Κόνιτσα, όπου ο Αρσένιος μεγάλωσε και έμαθε την τέχνη του ξυλουργού.

Κατά τη διάρκεια του Εμφυλίου Πολέμου υπηρέτησε στον Ελληνικό Στρατό ως ασυρματιστής. Αργότερα χρησιμοποιούσε συχνά την ιδιότητά του αυτή ως πνευματική εικόνα, χαρακτηρίζοντας τους μοναχούς «ασυρματιστές του Θεού».

Το 1950 εισήλθε στο Άγιο Όρος. Αρχικά εκάρη μοναχός στη Μονή Εσφιγμένου και έλαβε το όνομα Αβέρκιος. Αργότερα, στη Μονή Φιλοθέου, έλαβε το όνομα Παΐσιος, με το οποίο έγινε γνωστός σε ολόκληρο τον Ορθόδοξο κόσμο.

Για ορισμένα διαστήματα έζησε στη Μονή Στομίου, κοντά στην Κόνιτσα, αλλά και στο Όρος Σινά, στο ασκητήριο των Αγίων Γαλακτίωνος και Επιστήμης. Εκεί αγαπήθηκε ιδιαίτερα από τους Βεδουίνους, τους οποίους βοηθούσε πνευματικά και υλικά.

Από το 1979 εγκαταστάθηκε στο κελί της Παναγούδας, που ανήκει στη Μονή Κουτλουμουσίου. Καθημερινά δεχόταν δεκάδες ανθρώπους, οι οποίοι αναζητούσαν συμβουλή, παρηγοριά και πνευματική καθοδήγηση.

Παράλληλα, συνέβαλε καθοριστικά στην ίδρυση και την πνευματική καθοδήγηση του Ιερού Ησυχαστηρίου Αγίου Ιωάννη του Θεολόγου στη Σουρωτή Θεσσαλονίκης.

Ο Όσιος Παΐσιος εκοιμήθη στις 12 Ιουλίου 1994 στη Σουρωτή, μετά από μάχη με τον καρκίνο, την οποία αντιμετώπισε με υπομονή και πίστη. Ενταφιάστηκε στο Ησυχαστήριο, όπου καθημερινά προσέρχονται χιλιάδες πιστοί για να προσκυνήσουν τον τάφο του.

Η αγιοκατάταξή του πραγματοποιήθηκε από το Οικουμενικό Πατριαρχείο στις 13 Ιανουαρίου 2015.

Η πνευματική παρακαταθήκη του Αγίου Παϊσίου

Για τον Άγιο Παΐσιο έχουν εκδοθεί πολυάριθμα βιβλία, μαρτυρίες και βιογραφίες από κληρικούς, μοναχούς και ανθρώπους που τον γνώρισαν προσωπικά.

Ανάμεσα στα έργα που έγραψε ο ίδιος περιλαμβάνονται:

• «Ο Άγιος Αρσένιος ο Καππαδόκης»
• «Ο Γέρων Χατζη-Γεώργης ο Αθωνίτης»
• «Αγιορείτες Πατέρες και Αγιορείτικα»
• «Επιστολές»

Ιδιαίτερα γνωστή είναι η σειρά βιβλίων «Λόγοι», η οποία εκδόθηκε μετά την κοίμησή του από το Ησυχαστήριο της Σουρωτής και περιλαμβάνει τις διδαχές του ταξινομημένες θεματικά:

• Τόμος Α΄: «Με πόνο και αγάπη για τον σύγχρονο άνθρωπο»
• Τόμος Β΄: «Πνευματική αφύπνιση»
• Τόμος Γ΄: «Πνευματικός αγώνας»
• Τόμος Δ΄: «Οικογενειακή ζωή»
• Τόμος Ε΄: «Πάθη και αρετές»
• Τόμος ΣΤ΄: «Περί προσευχής»

Οι λόγοι του Αγίου Παϊσίου αναφέρονται στα προβλήματα του σύγχρονου ανθρώπου, στην οικογένεια, στην πίστη, στην προσευχή, στην ταπείνωση, στην αγάπη και στον καθημερινό πνευματικό αγώνα.

Αγία Βερονίκη η Αιμορροούσα

Η Αγία Βερονίκη ταυτίζεται, σύμφωνα με την εκκλησιαστική παράδοση, με την αιμορροούσα γυναίκα που θεραπεύτηκε από τον Ιησού Χριστό.

Η ιστορία της αναφέρεται στα τρία συνοπτικά Ευαγγέλια. Η γυναίκα υπέφερε από αιμορραγία για δώδεκα ολόκληρα χρόνια και είχε δαπανήσει την περιουσία της σε γιατρούς, χωρίς να καταφέρει να θεραπευτεί.

Όταν πληροφορήθηκε ότι ο Χριστός βρισκόταν κοντά της, πίστεψε πως θα θεραπευόταν ακόμη και αν κατόρθωνε να αγγίξει μόνο την άκρη του ενδύματός Του.

Πλησίασε μέσα από το πλήθος και άγγιξε το ιμάτιό Του. Αμέσως η αιμορραγία σταμάτησε και η γυναίκα αισθάνθηκε ότι είχε θεραπευτεί.

Ο Χριστός ρώτησε:

«Τις μου ήψατο;»

Η ερώτηση δεν έγινε επειδή αγνοούσε ποιος Τον είχε αγγίξει, αλλά για να φανερωθεί δημόσια η πίστη της γυναίκας. Εκείνη παρουσιάστηκε μπροστά Του με φόβο και ομολόγησε όσα είχαν συμβεί.

Τότε ο Χριστός της είπε:

«Θάρσει, θύγατερ· η πίστις σου σέσωκέ σε. Πορεύου εις ειρήνην».

Μετά τη θεραπεία της, η Βερονίκη αφιέρωσε τη ζωή της στον Θεό, κηρύσσοντας το Ευαγγέλιο και ζώντας με αρετή και ευγνωμοσύνη.

Σύμφωνα με την παράδοση, έστησε στην πόλη της χάλκινο ανδριάντα του Χριστού, ως ανάμνηση του θαύματος. Στη βάση του αγάλματος φέρεται να φύτρωσε ένα βότανο με θεραπευτικές ιδιότητες.

Η κίνηση της Αγίας να αγγίξει με πίστη το ένδυμα του Χριστού συνδέεται και με τη συνήθεια ευσεβών γυναικών να αγγίζουν τα άμφια των ιερέων κατά τη Μεγάλη Είσοδο της Θείας Λειτουργίας.

Το Πέπλο της Αγίας Βερονίκης

Στη Δυτική Εκκλησία, το όνομα της Αγίας Βερονίκης συνδέεται με μία διαφορετική παράδοση.

Σύμφωνα με αυτή, η Βερονίκη συνάντησε τον Χριστό κατά την πορεία Του προς τον Γολγοθά και Του πρόσφερε ένα ύφασμα για να σκουπίσει το πρόσωπό Του. Η μορφή του Χριστού αποτυπώθηκε θαυματουργικά επάνω στο ύφασμα, το οποίο έγινε γνωστό ως «Πέπλο της Βερονίκης».

Η συγκεκριμένη διήγηση συνδέθηκε με τη Via Dolorosa, την Οδό του Μαρτυρίου στα Ιεροσόλυμα, και εντάχθηκε στις παραδόσεις των Στάσεων του Σταυρού.

Κατά μία εκδοχή, η Βερονίκη μετέφερε το πέπλο στη Ρώμη και το παρουσίασε στον αυτοκράτορα Τιβέριο, καθώς θεωρούνταν θαυματουργό.

Η παράδοση γνώρισε μεγάλη διάδοση κατά τον Μεσαίωνα και αποτέλεσε πηγή έμπνευσης για πολυάριθμα έργα θρησκευτικής τέχνης.

Άγιοι Μάρτυρες Πρόκλος και Ιλάριος

Οι Άγιοι Μάρτυρες Πρόκλος και Ιλάριος έζησαν κατά την εποχή του Ρωμαίου αυτοκράτορα Τραϊανού και κατάγονταν από το χωριό Κάλλιπος, κοντά στην Άγκυρα.

Ο Πρόκλος συνελήφθη πρώτος από τον ηγεμόνα Μάξιμο. Παρά τα βασανιστήρια, αρνήθηκε να θυσιάσει στα είδωλα και ομολόγησε με θάρρος την πίστη του στον Χριστό.

Οι δήμιοι έσχισαν τις σάρκες του και έκαψαν τις πληγές του με αναμμένες λαμπάδες. Στη συνέχεια τον κρέμασαν σε ξύλο και έδεσαν βαριές πέτρες στα πόδια του, προσπαθώντας να τον αναγκάσουν να αρνηθεί την πίστη του.

Ο Πρόκλος παρέμεινε ακλόνητος και τελικά καταδικάστηκε σε θάνατο.

Καθώς οδηγούνταν στον τόπο της εκτέλεσης, συνάντησε τον ανιψιό του Ιλάριο. Εκείνος τον χαιρέτισε και δήλωσε δημόσια ότι ήταν και ο ίδιος χριστιανός, με αποτέλεσμα να συλληφθεί.

Ο Πρόκλος θανατώθηκε με βέλη, ενώ ο Ιλάριος αποκεφαλίστηκε. Οι δύο Άγιοι ενταφιάστηκαν μαζί και η Εκκλησία τιμά από κοινού τη μνήμη τους στις 12 Ιουλίου.

Ποιοι άλλοι Άγιοι τιμώνται στις 12 Ιουλίου

Την ίδια ημέρα η Εκκλησία τιμά επίσης τη μνήμη:

• Του Μάρτυρος Σεραπίωνος του Νέου
• Του Οσίου Μιχαήλ του Μαλεΐνου
• Των Μαρτύρων Θεοδώρου και Ιωάννου του Κιέβου
• Του Σεραπίωνος, Επισκόπου Βλαδίμηρου
• Του Οσίου Αρσενίου του Νόβγκοροντ
• Του Ιερομάρτυρος Σίμωνος, ηγουμένου της Μονής Βολόνσκ

Χρόνια πολλά στους εορτάζοντες και τις εορτάζουσες! Η χάρη του Αγίου Παϊσίου να χαρίζει σε όλους δύναμη, υγεία, υπομονή και πνευματική παρηγοριά.