Η Κυριακή της Σταυροπροσκυνήσεως, η Γ΄ Κυριακή των Αγίων Νηστειών, αποτελεί ιερά και κατανυκτική στάση μέσα στην ευλογημένη πορεία της Αγίας και Μεγάλης Τεσσαρακοστής. Κατά την ημέρα αυτή, η Αγία μας Εκκλησία προβάλλει εις προσκύνησιν τον Τίμιον και Ζωοποιόν Σταυρόν, προς ενίσχυσιν, παρηγορίαν και πνευματικήν ανακαίνισιν των πιστών, οι οποίοι αγωνίζονται τον καλόν αγώνα της νηστείας, της προσευχής και της μετανοίας.
Ο Τίμιος Σταυρός, το ιερότατον τούτο σύμβολον της θυσίας και της αγάπης του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού, τίθεται εν τω μέσω της Σαρακοστής ως δένδρον πολύκαρπον και σκιερόν, διά να αναψύξη τους κοπιώντας και πεφορτισμένους από τον πνευματικόν αγώνα. Καθώς οι πιστοί διαβαίνουν το στάδιον της νηστείας, η προσκύνησις του Σταυρού υπενθυμίζει ότι η οδός της ασκήσεως και της στερήσεως δεν οδηγεί εις λύπην, αλλά εις την χαρμόσυνον θέαν της Αναστάσεως.
Η Εκκλησία καλεί τα τέκνα αυτής να αντλήσουν δύναμιν εκ του Σταυρού, διότι όπου ο Σταυρός, εκεί και η νίκη· όπου η θυσία, εκεί και η δόξα· όπου η υπομονή, εκεί και η σωτηρία. Ο Σταυρός του Κυρίου γίνεται διά τον άνθρωπον λιμήν γαλήνης, όπλον αήττητον, φυλακτήριον της ψυχής και σημείον της θείας συγκαταβάσεως.
Είθε, διά της προσκυνήσεως του Τιμίου και Ζωοποιού Σταυρού, να ενδυναμωθώμεν εις τον υπόλοιπον δρόμον της Αγίας Τεσσαρακοστής, ίνα, καθαρθέντες διά της μετανοίας και της προσευχής, αξιωθώμεν να προσκυνήσωμεν μετά χαράς και την λαμπροφόρον Ανάστασιν του Κυρίου.
«Τὸν Σταυρόν Σου προσκυνοῦμεν, Δέσποτα, καὶ τὴν ἁγίαν Σου Ἀνάστασιν δοξάζομεν.»
