Η τοποθέτηση του Θανάση Ζεμπίλη στη ΔΕΕΠ μόνο τυχαία δεν ήταν. Πίσω από τις εκκλήσεις για «ενότητα», «ήθος» και «άμιλλα» κρυβόταν μια σαφής προειδοποίηση προς τα εσωκομματικά στελέχη που δεν τον υποστηρίζουν ή επιχειρούν να υπονομεύσουν την επανεκλογή του.
Με απλά λόγια, το μήνυμα ήταν: όποιος κινείται παρασκηνιακά εναντίον υποψηφίων της Νέας Δημοκρατίας, να προσέχει — γιατί ο λύκος είναι κακός και οι εσωκομματικές συγκρούσεις αφήνουν τραύματα.
Ο βουλευτής γνωρίζει άριστα τους συσχετισμούς, τους μηχανισμούς και τις ισορροπίες μέσα στη Νέα Δημοκρατία της Εύβοιας. Με 43 χρόνια κομματικής διαδρομής, δεν μιλά ως απλός παρατηρητής. Μιλά ως παλιός και έμπειρος παίκτης, ο οποίος αντιλαμβάνεται ότι πίσω από χαμόγελα, χειραψίες και δημόσιες δηλώσεις ενότητας έχει ήδη ξεκινήσει η μάχη του σταυρού.
Η επίκληση της ενότητας, λοιπόν, ακούστηκε περισσότερο ως προειδοποιητική βολή προς όσους θεωρούν ότι μπορούν να χτυπούν τον Ζεμπίλη κάτω από τη μέση και ταυτόχρονα να εμφανίζονται ως πιστοί στρατιώτες της παράταξης.
Στην πολιτική ζούγκλα της Εύβοιας, οι λύκοι γνωρίζονται μεταξύ τους. Και ο Ζεμπίλης έδειξε ότι δεν σκοπεύει να παραδοθεί χωρίς μάχη.