Οι Τούρκοι πιάστηκαν στα πράσα – και αυτή τη φορά όχι στα λόγια, αλλά στην πράξη. Το πλήγμα της 12ης Δεκεμβρίου σε τουρκικό πλοίο κοντά στην Οδησσό δεν ήταν ένα τυχαίο επεισόδιο του πολέμου, ούτε ένα «ατύχημα» μέσα στη γενικευμένη σύγκρουση. Ήταν ένα στοχευμένο μήνυμα, με αποδέκτη την Άγκυρα.
Τη στιγμή που Ερντογάν και Πούτιν συνομιλούσαν στο Τουρκμενιστάν, ρωσικό drone έπληττε πλοίο τουρκικών συμφερόντων το οποίο μετέφερε κρίσιμο φορτίο για την Ουκρανία: γεννήτριες παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας, απαραίτητες για να καλυφθεί το ενεργειακό κενό που έχουν προκαλέσει τα ρωσικά πλήγματα στις ουκρανικές υποδομές. Το φορτίο δεν ήταν απλώς εμπορικό. Ήταν στρατηγικό.
Η Ρωσία έχει ξεκαθαρίσει εδώ και καιρό ότι στόχος της είναι η αποδόμηση της ενεργειακής ικανότητας της Ουκρανίας. Κάθε γεννήτρια που φτάνει στο ουκρανικό έδαφος σημαίνει αντοχή, λειτουργία νοσοκομείων, βιομηχανίας, επικοινωνιών. Σημαίνει ότι τα ρωσικά χτυπήματα χάνουν μέρος της αποτελεσματικότητάς τους. Και ακριβώς εκεί παρεμβαίνει η Τουρκία, όχι ως ουδέτερος διαμεσολαβητής, αλλά ως προμηθευτής ζωτικής σημασίας εξοπλισμού.
Η Άγκυρα εδώ και μήνες παίζει το παιχνίδι της «επιλεκτικής ουδετερότητας». Δηλώνει ότι δεν παίρνει θέση, την ώρα που στηρίζει έμπρακτα την Ουκρανία – άλλοτε με εξοπλισμό, άλλοτε με τεχνολογία, άλλοτε με κρίσιμα υλικά που παρατείνουν την αντοχή του ουκρανικού κράτους. Το χτύπημα της 12ης Δεκεμβρίου δείχνει ότι η Μόσχα δεν είναι διατεθειμένη να συνεχίσει να κάνει ότι δεν βλέπει.
Η ενόχληση της Ρωσίας δεν περιορίζεται στο συγκεκριμένο φορτίο. Τις τελευταίες εβδομάδες, ρωσικά δεξαμενόπλοια έχουν δεχθεί επιθέσεις από ουκρανικά μη επανδρωμένα θαλάσσια σκάφη στη Μαύρη Θάλασσα, ακόμη και σε περιοχές κοντά στις τουρκικές ακτές. Στη Μόσχα υπάρχει η πεποίθηση ότι τέτοιες επιχειρήσεις δεν θα μπορούσαν να πραγματοποιηθούν χωρίς στήριξη, ανοχή ή διευκολύνσεις από περιφερειακές δυνάμεις.
Δεν είναι τυχαία η δήλωση του Πούτιν στις 11 Δεκεμβρίου ότι «γνωρίζουμε ποιοι στηρίζουν την Ουκρανία σε αυτά τα χτυπήματα». Η φράση δεν είχε ανάγκη από ονόματα. Το μήνυμα ήταν σαφές και απευθυνόταν στην Τουρκία.
Οι σχέσεις Μόσχας – Άγκυρας δείχνουν να μπαίνουν σε επικίνδυνη φάση. Η Ρωσία αντιλαμβάνεται ότι η Τουρκία επιχειρεί να αποκομίσει γεωπολιτικά και οικονομικά οφέλη πατώντας σε δύο βάρκες. Και πλέον δείχνει έτοιμη να απαντήσει όχι με διπλωματικές νουθεσίες, αλλά με πράξεις στο πεδίο.
Το πλήγμα στο τουρκικό πλοίο κοντά στην Οδησσό ήταν προειδοποίηση. Όχι μόνο προς την Άγκυρα, αλλά και προς κάθε τρίτο που θεωρεί ότι μπορεί να ενισχύει την Ουκρανία χωρίς κόστος. Στη Μαύρη Θάλασσα, η «ουδετερότητα» τελειώνει. Και όποιος συνεχίζει να παίζει διπλό παιχνίδι, θα αναγκαστεί σύντομα να διαλέξει πλευρά.