Τα χτυπήματα στη Μαύρη Θάλασσα, τα drones στην τουρκική επικράτεια και η σιωπή της Άγκυρας
Το ερώτημα αν η Ρωσία έχει ήδη ξεκινήσει έναν ιδιότυπο, υβριδικό πόλεμο εναντίον της Τουρκία δεν αποτελεί πλέον θεωρητική συζήτηση. Αντίθετα, τίθεται όλο και πιο συχνά από Τούρκους στρατιωτικούς και γεωπολιτικούς αναλυτές, οι οποίοι διαπιστώνουν μια σαφή κλιμάκωση «γκρίζων» επιθετικών ενεργειών στη Μαύρη Θάλασσα και στον τουρκικό εναέριο χώρο.
Χτυπήματα σε τουρκικά πλοία και ελεγχόμενη σιωπή
Το τελευταίο διάστημα καταγράφεται αύξηση επιθέσεων με εξοπλισμένα drones και πυραύλους εναντίον τουρκικών εμπορικών πλοίων στη Μαύρη Θάλασσα. Πρόκειται για περιστατικά που, σύμφωνα με πηγές της τουρκικής αντιπολίτευσης, δεν αναδεικνύονται από τα μεγάλα ΜΜΕ της χώρας, κατόπιν άνωθεν πολιτικών οδηγιών.
Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί το πρόσφατο πλήγμα σε εμπορικό πλοίο με τουρκική σημαία από ρωσικό drone, το οποίο αποσιωπήθηκε πλήρως από τα φιλοκυβερνητικά μέσα και αναφέρθηκε μόνο από μία εφημερίδα της αντιπολίτευσης. Η έλλειψη επίσημης ενημέρωσης ενισχύει τις υποψίες ότι η Άγκυρα επιλέγει συνειδητά να υποβαθμίζει το ζήτημα, ώστε να μην προκληθεί πολιτική και στρατηγική κρίση.
«Βροχή» ρωσικών drones στην Τουρκία
Παράλληλα, ακόμη πιο ανησυχητικά είναι τα δεδομένα που αφορούν την είσοδο drones στην τουρκική επικράτεια. Τα ίδια τα τουρκικά ΜΜΕ χρησιμοποιούν τον όρο «βροχή από drones», ωστόσο οι επίσημες ανακοινώσεις περιορίζονται σε μόλις τρεις περιπτώσεις «άγνωστων ΜΕΑ» στις 15, 17 και 19 Δεκεμβρίου.
Τούρκοι αναλυτές, όμως, θεωρούν πλέον δεδομένο ότι πρόκειται για ρωσικά drones και κάνουν λόγο για τουλάχιστον τρία ακόμη περιστατικά πτώσης μη επανδρωμένων αεροσκαφών στις περιοχές Κασταμονή, Αργυρούπολη και Σακάρια, τα οποία αποκρύφθηκαν πλήρως από τη δημόσια σφαίρα. Η εικόνα αυτή αναδεικνύει σοβαρά ερωτήματα τόσο για την αποτελεσματικότητα της τουρκικής αντιαεροπορικής άμυνας όσο και για τη διαχείριση της πληροφόρησης στο εσωτερικό της χώρας.
Η ρωσική ανάγνωση: Τουρκία και Βρετανία στο πλευρό της Ουκρανίας
Από τη σκοπιά της Μόσχας, η Τουρκία δεν αποτελεί πλέον έναν «ουδέτερο μεσολαβητή». Αντιθέτως, θεωρείται ότι, σε συντονισμό με το Ηνωμένο Βασίλειο, στηρίζει έμμεσα αλλά ουσιαστικά την Ουκρανία στον ρωσο-ουκρανικό πόλεμο, τόσο σε επίπεδο logistics όσο και σε επίπεδο πολιτικής κάλυψης.
Σε αυτό το πλαίσιο, οι επιθέσεις σε τουρκικά πλοία, οι υπερπτήσεις και οι πτώσεις drones εντάσσονται σε μια κλασική υβριδική στρατηγική: πίεση χωρίς επίσημη κήρυξη σύγκρουσης, δοκιμή ορίων, φθορά υποδομών και δημιουργία κλίματος ανασφάλειας στη ναυσιπλοΐα και την οικονομία.
Ένα νέο, σιωπηλό μέτωπο για την Άγκυρα
Εάν αυτή η ανάγνωση ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα, τότε η Τουρκία βρίσκεται αντιμέτωπη με ένα νέο και ιδιαίτερα επικίνδυνο μέτωπο: αυτό της Ρωσίας. Ένα μέτωπο που δεν αναγνωρίζεται επίσημα, δεν ομολογείται δημόσια από την κυβέρνηση του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, αλλά εξελίσσεται σταδιακά και μεθοδικά.
Η επιλογή της αποσιώπησης μπορεί προσωρινά να μειώνει το εσωτερικό πολιτικό κόστος. Ωστόσο, τα γεγονότα στη Μαύρη Θάλασσα και οι επαναλαμβανόμενες παραβιάσεις της τουρκικής επικράτειας δείχνουν ότι η υβριδική πίεση της Ρωσίας δεν είναι συγκυριακή. Το κρίσιμο ερώτημα δεν είναι αν υπάρχει πλέον ρωσικό μήνυμα προς την Άγκυρα, αλλά πότε –και με ποιο κόστος– η Τουρκία θα αναγκαστεί να το αντιμετωπίσει ανοιχτά.