Ο Άγγελος Συρίγος –ακαδημαϊκός και κυβερνητικό στέλεχος– επέλεξε να “ντύσει” με αρχαιολατρικό αφήγημα μια αποστολή υψηλού ρίσκου: «ο Κίμων επιστρέφει στην Κύπρο… για να την προστατεύσει ξανά από τους Πέρσες». Αυτό δεν είναι ιστορική αναφορά· είναι πολιτική τεχνική χειραγώγησης.
Η πραγματική εικόνα δεν έχει «Περσικούς Πολέμους». Έχει βάσεις, ζώνες επιρροής, επιχειρησιακές αλυσίδες, πιθανές απειλές αντιποίνων και ένα κράτος που –αν μπλέκεται– φέρνει τον κίνδυνο πιο κοντά. Και για να περάσει αυτό χωρίς αντίσταση, χρειάζεται φόβο, φανατισμό και εθνικό κιτς.
Τι κάνει το αφήγημα «Κίμων–Πέρσες» (και γιατί είναι επικίνδυνο)
- Μετατρέπει τη σύγχρονη σύγκρουση σε παιδικό παραμύθι «καλών–κακών» για εύκολη κατανάλωση.
- Δίνει “ηθική άδεια” στην εμπλοκή: «είμαστε οι απόγονοι – άρα έχουμε αποστολή».
- Σβήνει τις λεπτομέρειες που καίνε: ποιος αποφάσισε, με ποια εντολή, με ποιο ρίσκο, για ποιον ακριβώς σκοπό.
Η ωμή πραγματικότητα: δεν πολεμάς μύθους, εκτίθεσαι σε αντίποινα
Δεν υπάρχει «Περσία» που έρχεται. Υπάρχει μια πραγματική σύγκρουση, πραγματικά χτυπήματα, πραγματικές βάσεις και πραγματικές απειλές.
Κι όταν μια βάση χρησιμοποιείται επιχειρησιακά, το ζήτημα δεν είναι τι λέει το βίντεο. Είναι τι βλέπει ο άλλος στον χάρτη.
Βάσεις στην Κύπρο: το μεγάλο “σιωπηλό” θέμα
Η κουβέντα πάει τεχνητά στο «προστατεύουμε την Κύπρο», για να μην ειπωθεί καθαρά το ερώτημα:
Προστατεύουμε ποιον; την Κυπριακή κοινωνία ή στρατιωτικές εγκαταστάσεις τρίτων που τραβάνε φωτιά;
Γιατί άλλο «αμυντική συνδρομή σε κυρίαρχο κράτος» και άλλο «ομπρέλα γύρω από υποδομές που κάνουν την Κύπρο/την περιοχή κόμβο πολέμου».
Η μπίζνα του φόβου: «να ξεχαστούν όλα τα άλλα»
Όταν η κυβέρνηση στριμώχνεται από σκάνδαλα, ακρίβεια, θεσμικές πληγές και κοινωνική οργή, το “σωσίβιο” είναι πάντα ίδιο:
εξωτερικός εχθρός + πατριωτικό σόου + Ιστορία σε γυαλιστερή συσκευασία.
Ο στόχος δεν είναι η άμυνα. Είναι η πειθάρχηση: «σκάσε, κινδυνεύουμε».
- Στήνεται αφήγημα «ιστορικής επιστροφής» για να γίνει αποδεκτή μια κίνηση υψηλής έντασης.
- Η σύγκρουση στην περιοχή ανεβάζει θερμοκρασία και η συζήτηση για βάσεις/στόχους ξανανοίγει.
- Σπρώχνουν την κοινή γνώμη να κοιτάξει “Πέρσες”, για να μη βλέπει το πραγματικό: εμπλοκή, βάσεις, κίνδυνος, λογαριασμός.
- Η Ιστορία δεν είναι φίλτρο για να ξεπλένει την εμπλοκή.
- Αν το διακύβευμα είναι οι βάσεις, πείτε το. Μην το βαφτίζετε «Κίμωνα».
- Όσο φωνάζουν «Περσία», τόσο κρύβουν την ερώτηση: ποιος μας μπλέκει και γιατί;
Δεν χρειαζόμαστε άλλες «2.476 χρονιές» για να καταλάβουμε το κόλπο: όταν η πολιτική φοράει περικεφαλαία, συνήθως κρύβει λογαριασμό.
Καμία εμπλοκή με παραμύθια. Καμία νομιμοποίηση του πολέμου με εθνικό κιτς.