Τρεις κινήσεις από το ΥΠΕΝ για να μπει φρένο στην επέκταση στον Μύτακα. Αργά – αλλά επιτέλους – ανοίγει ο φάκελος της αδειοδότησης και της στάσης του Δήμου.
Δεν είναι «επένδυση». Είναι δοκιμή αντοχής του κράτους δικαίου πάνω σε κυκλαδίτικο βράχο. Στη Μήλο, εκεί που το τοπίο είναι ταυτότητα και πλούτος, το μπετόν έτρεχε πιο γρήγορα από τις υπηρεσίες. Τώρα το ΥΠΕΝ τραβάει χειρόφρενο: αναστέλλονται οι εργασίες επέκτασης του White Coast και πάει επιτόπου η Αρχή Διαφάνειας. Όχι για φωτογραφίες – για έλεγχο.
Οι 3 κινήσεις Παπασταύρου που «παγώνουν» το έργο
Σύμφωνα με τις πληροφορίες που έχουν διακινηθεί, ο υπουργός Περιβάλλοντος και Ενέργειας Στ. Παπασταύρου κινείται σε τρεις άξονες:
- Έγγραφο προς την Πολεοδομία/ΥΔΟΜ Μήλου για άμεση αναστολή εργασιών.
- Επιτόπια έρευνα από την Αρχή Διαφάνειας (στο εργοτάξιο, όχι σε powerpoints).
- Επιστολή προς τον Δήμο Μήλου με το κρίσιμο σημείο: υπήρξε αίτημα αναστολής, αλλά δεν κοινοποιήθηκε στην ΥΔΟΜ, άρα “είναι σαν να μην έγινε”. Ζητείται επανακατάθεση με όλες τις νόμιμες τυπικές διαδικασίες.
Τι «φουσκώνει» το θέμα: αναθεωρήσεις και εκτόξευση κλινών
Το πρόβλημα δεν είναι μόνο η εικόνα του εργοταξίου. Είναι το μοντέλο:
- Η άδεια αναθεωρήθηκε δύο φορές (2021 και 2024).
- Η επέκταση «κουμπώνει» σε παρακείμενα οικόπεδα.
- Προκύπτει αύξηση κατά 167 κλίνες (περίπου 75 δωμάτια).
- Με βάση την ΑΕΠΟ (Αύγουστος 2024) η έκταση φτάνει 29,4 στρέμματα και η δυναμικότητα 271 κλίνες.
- Ο σχεδιασμός οδηγεί σε σύνολο 122 δωμάτια εφόσον ολοκληρωθεί πλήρως.
Με απλά λόγια: δεν μιλάμε για «λίγο ακόμα». Μιλάμε για μετατροπή κλίμακας – και εκεί αρχίζουν οι θεσμικές υποχρεώσεις και τα μεγάλα “πρέπει”.
Ο Δήμος Μήλου: προσφυγή «στα λόγια», αναστολή… στα χαρτιά
Ο Δήμος φέρεται να κινήθηκε από τον Οκτώβριο κατά της αδειοδότησης. Όμως η αναστολή –το μόνο εργαλείο που σταματά μπουλντόζες εγκαίρως– κατατέθηκε παραμονή Πρωτοχρονιάς και δεν κοινοποιήθηκε στην ΥΔΟΜ.
Το αποτέλεσμα;
Οι εργασίες συνέχισαν.
Και η τοπική κοινωνία έβλεπε το έργο να προχωρά «σε fast forward», ενώ η θεσμική αντίδραση πήγαινε «σε αργή κίνηση».
Το πραγματικό διακύβευμα: η φέρουσα ικανότητα της Μήλου
Η Μήλος δεν πιέζεται μόνο αισθητικά. Πιέζεται λειτουργικά:
- Ύδρευση
- Αποχέτευση
- Οδικό δίκτυο
- Διαχείριση απορριμμάτων
Όταν οι υποδομές είναι ήδη στο όριο, το «ακόμα ένα μεγάλο project» δεν είναι ανάπτυξη. Είναι ρίσκο κατάρρευσης.
Τα ερωτήματα που δεν σβήνουν με δελτία Τύπου
- Ποιος ελέγχει ουσιαστικά τις αναθεωρήσεις και την αλλαγή κλίμακας;
- Γιατί η αναστολή δεν ενεργοποιήθηκε όταν έπρεπε;
- Υπάρχουν ευθύνες για την υπηρεσιακή/θεσμική αδράνεια;
- Θα υπάρξει συνολική επανεξέταση του πλαισίου για μεγάλες τουριστικές επενδύσεις στη Μήλο ή θα το ξαναδούμε «έργο-έργο»;
Επίλογος
Το στοπ είναι αναγκαίο. Αλλά δεν αρκεί να παγώσει το White Coast. Πρέπει να παγώσει και η νοοτροπία «χτίζω πρώτα – νομιμοποιώ μετά – ελέγχω όταν τελειώσει».
Η Μήλος δεν είναι οικόπεδο. Είναι σύμβολο. Και αν χαθεί το σύμβολο, μετά δεν θα έχει μείνει τίποτα να “αναπτύξουμε”.