Κυριακή 25 Οκτωβρίου 2026 και η Ορθόδοξη Εκκλησία τιμά, μεταξύ άλλων, τους Αγίους Μαρκιανό και Μαρτύριο, την Αγία Ταβιθά, τους Αγίους Ουαλλέριο και Χρυσάφιο και την Αγία Χρυσάνθη. Πρόκειται για μορφές που συνδέονται με τη σταθερότητα στην πίστη και την έμπρακτη αγάπη προς τον συνάνθρωπο.
Σήμερα γιορτάζουν η Χρυσάνθη, ο Χρυσάφιος, ο Χρυσάφης και η Χρυσαφένια, ενώ τιμώνται επίσης οι άγιοι των οποίων τα ονόματα φέρουν ο Μαρκιανός, ο Μαρτύριος και η Ταβιθά. Χρειάζεται μία διευκρίνιση για το όνομα Χρύσανθος: η καθιερωμένη εορτή του Αγίου Χρυσάνθου, μαζί με την Αγία Δαρεία, είναι στις 19 Μαρτίου.
Ο Μαρκιανός και ο Μαρτύριος έζησαν στην Κωνσταντινούπολη κατά τον 4ο αιώνα, σε περίοδο έντονων εκκλησιαστικών συγκρούσεων γύρω από τον Αρειανισμό. Υπηρετούσαν ως νοτάριοι, δηλαδή γραμματείς, κοντά στον Πατριάρχη Παύλο τον Ομολογητή. Σύμφωνα με την εκκλησιαστική παράδοση, παρέμειναν ακλόνητοι στην ομολογία τους και υπέστησαν μαρτυρικό θάνατο. Η μνήμη τους διατηρεί το παράδειγμα ανθρώπων που δεν εγκατέλειψαν την πίστη τους μπροστά στις απειλές.
Ξεχωριστή θέση στο εορτολόγιο κατέχει η Αγία Ταβιθά, η χριστιανή της Ιόππης που έγινε γνωστή για την προσφορά της στους ανθρώπους που είχαν ανάγκη. Το όνομά της αποδίδεται στα ελληνικά ως «Δορκάς». Η βιβλική διήγηση παρουσιάζει μια γυναίκα της έμπρακτης αλληλεγγύης, της οποίας τα έργα ανακούφιζαν την τοπική κοινότητα.
Στις Πράξεις των Αποστόλων περιγράφεται ότι, όταν η Ταβιθά ασθένησε και πέθανε, οι μαθητές κάλεσαν τον Απόστολο Πέτρο από τη γειτονική Λύδδα. Οι χήρες τού έδειχναν με δάκρυα τα ενδύματα που είχε κατασκευάσει όσο βρισκόταν κοντά τους. Τα ρούχα αυτά αποτελούσαν τη ζωντανή μαρτυρία της φροντίδας της.
Σύμφωνα με την ίδια διήγηση, ο Πέτρος γονάτισε και προσευχήθηκε. Έπειτα απευθύνθηκε στη νεκρή γυναίκα λέγοντας: «Ταβιθά, ανάστηθι». Εκείνη άνοιξε τα μάτια της και ανακάθισε. Η επιστροφή της στη ζωή έγινε γνωστή στην Ιόππη και οδήγησε πολλούς στην πίστη στον Χριστό.
Για την Αγία Χρυσάνθη τα σωζόμενα αγιολογικά στοιχεία είναι περιορισμένα. Η μνήμη της καταγράφεται στις 25 Οκτωβρίου, ενώ η αναφορά ότι υπήρξε σύζυγος του Αγίου Χρυσαφίου δεν πρέπει να παρουσιάζεται ως αδιαμφισβήτητο ιστορικό δεδομένο. Ο Άγιος Χρυσάφιος μνημονεύεται μαζί με τον Άγιο Ουαλλέριο.
Η σημερινή ημέρα προσφέρει μια αφορμή να θυμηθούμε την αξία της προσφοράς μέσα στην καθημερινότητα. Στην ιστορία της Ταβιθάς, ένα ένδυμα και η φροντίδα μιας χήρας αποκτούν ξεχωριστό βάρος: είναι οι πράξεις με τις οποίες ένας άνθρωπος παραμένει στη μνήμη εκείνων που βοήθησε.
Χρόνια πολλά σε όλες και όλους όσοι γιορτάζουν σήμερα, με υγεία, δύναμη και αγάπη.